Link for PDF formats of Dhamma sermons – PDFගත කරන ලද ධර්ම දේශනා කියවීම සදහා

Home Forums සාකච්චා පිටුව Link for PDF formats of Dhamma sermons – PDFගත කරන ලද ධර්ම දේශනා කියවීම සදහා

This topic contains 44 replies, has 2 voices, and was last updated by  achini 8 months, 2 weeks ago.

  • Author
    Posts
  • #2772

    chiranthi

    Below link is to download the summary notes prepared using the below deshana:

    http://www.nibbananibbana.com/index.php/2016/01/20/1-dharma-desana-nivana/

    PDF Download link:

    https://drive.google.com/file/d/0B7xDZMlqDPUUamlPTHhsLXVfNTA/view?usp=sharing

    Apologies in advance for any writing mistakes.

  • #2774

    admin

    Great. with metta

    • #2775

      chiranthi

      නිවන

      නිවන දෙඅකාරයට අත්දැකියා හැකි. මේ භවයෙදී අත්දකින නිවන හා පරිනිර්වාණය.

      පරිනිර්වාණය කියන්නේ මරණ මංචකයෙදී නැවත උපදින්නේ නෑ කියා අවබෝධය හා නැවත නුපදින බව (රහත් බව) .

      මේ භවයෙදී අත්දකින නිවන කියන්නේ සිතිවිලි දෙකක් අතර චේතනා නැති හිස් බව. ඒමොහොත මේ ලෝකයෙන් මිදුනු මොහොත. ලෝබ ද්වේශ නැති මොහොත. මේ සිතිවිලි දෙකක් අතර චේතනා නැති හිස් බව ලබාගන්නේ විදර්ශනා සමදියෙන්. ඒ කියන්නේ සතිය හා ප්‍රඥව පැවැත්වීමෙන්. ඒ කියන්නේ ඇතිවෙන දැනීම හෝ සිතුවිල්ල හදුනා මෙනෙහිකිරිම මගින්.

      සෑම මොහොතකම ඇති දැනීම, සිතුවිල්ලක්; අනාත්මයක්; අනිත්‍යක්; අවකාශයේ පහලවීමක්; හේතු නිසා ඇති වූ පලයක්. එය සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් නොවේ. එය ස්වභාවධර්මයේ යම් සිද්දවීමක් පමණයි.
      මේ දැනීමට හෝ සිතුවිල්ලට තමයි අපි “මම මගේ ” කියාගන්නේ. ඒක අවිද්යාව. එනිසා මේ ස්වභාවධර්මයේ සිද්දවීම දිගටම පවතිනවා. මේ වෙන කිසිම දෙයකට මම වගකීම ගන්න ඕන නැහැ. ඒ “මම මගේ” කර ගැනීමෙන් ගැලවෙන්න තමයි මෙනෙහි කරන්නේ. මෙසේ දිගටම මෙනෙහිකරන විට අශ්‍රව ක්ෂයවෙනවා, යම් මොතොතක ඉතා කුඩා වෙලාවක නිවන අත්දකින්න පුළුවන්, ඒ වෙලාවට නිවන හදුනාගන්න . ඊටපස්සේ මේ කාලය තවත් වැඩිකරගන්න පුළුවන්. මේ අතර හේතු-පල ලෙස ධර්මය අවබෝධ වෙනවා

      ධර්ම අවබෝධයත් ස්වභාවික සන්සිද්දීයක්. ඒක ස්වභාවිකව සිදුවෙනකන් ඉවාසිමෙන් සෑම අරමුණක්ම මෙනෙහිකරන්න.
      අශ්‍රව සියල්ල ක්ෂයවෙලා රහත් වෙනකන් මේ මෙනෙහිකිරිම කරන්න ඕන

    • #2776

      Vishaka

      Thank you for sharing.

    • #2777

      Vishaka

      http://www.nibbananibbana.com has a compilation of all things (Dharma talks, Sakachchas, Dana calendar etc.) related to the yogashramaya. I really appreciate Ven. Bhante and other supporters effort and thought process went into organizing and updating everything into one place! Sadu///

    • #2778

      admin

      Those things too have been happened. All of them have been evidenced for present movement. Isn’t it?

  • #2791

    Bds

    තෙරැවණ් සරණයි,
    ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් දේශණා කරතිබෙන
    “503.04 ධර්ම දේශනා 5.7 – ධ්‍යාන අංග විපස්සනාවට ලක්කිරීමෙන් සංඥා නිරෝධයට”
    යන දේශණාව නැවත නැවත ශ්‍රවණය කරමින්, තම තමන්ගේ ප්‍ර‍ත්‍ය‍යක්ෂන්ට ඒවා ගලපමින් එන ප්‍රශ්ණ වලට තමාටම විසඳුම් සොයා ගැනීමට උපකාරවේ යයි හිතනවා. එම දේශණාව “විදර්ශණා සමාධිය” යටතේ වෙබ් එකේ තියෙනවා.
    බුදු සරණයි

    • #2792

      Bds

      තෙරැවණ් සරණයි,

      ඉහත සඳහන් කල 503.04 දේශණාවේ link එක

      එම දේශනාව ශ්‍රවණය කරමින් මම PDF එකක් සකස් කරා. එය පහත link එකෙන් ගන්න පුඵවන්.
      https://drive.google.com/open?id=0B6TRTMzSqnf_TklFNkktRC1zZTQ

      බුදු සරණයි

    • #2793

      admin

      මුද්‍රිත පිටපත දැන් වෙබ් පිටුවේ ඇත. පහත ලිංක් එක පාවිච්චි කරන්න.
      https://drive.google.com/file/d/0B5Xg2P5tyRROSnNRSmNISjBneWs/view

  • #2809

    chiranthi

    ආශ්‍රව පිලිබද සූත්‍ර නමයක් (9)

    download link
    https://drive.google.com/open?id=0B7xDZMlqDPUUUVNSNTgxWUNhUDQ

  • #2810

    admin
    Keymaster

    Much merits to you.

  • #3836

    Bds

    තෙරැවන් සරණයි

    ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් දේශණා කරන්නට යෙදුනු
    902.10 අනාපාන සති සමාධිය- වේදනානුපස්සනාව 3 ජ්‍යෙ. යෝ. උපදෙස් 9.06 (28)

    දේශණාව ශ්‍රවණය කරමින් PDF එකක් සකස් කරා. එය පහත link එකෙන් ගන්න පුඵවන්.
    https://drive.google.com/open?id=0B6TRTMzSqnf_cFZwWThSTmIxZ2s

    බුදු සරණයි

  • #4254

    chiranthi

    යවකලාප සූත්‍රය………
    ’’මහණෙනි, ‘වෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘මේ මම වෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘වන්නෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘නොවන්නෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘රූප ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘රූප නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘සංස්කාර ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘සංඥා ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. ‘සංඥාව ඇතිද නැතිද වූවෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය හැඟීමෙකි. මහණෙනි, හැඟීම රෝගයකි. හැඟීම ගඩකි. හැඟීම උලකි. මහණෙනි, එහෙයින් නොහඟින්නාවූ සිතින් වාසය කරන්නෙමියි’ මහණෙනි, තොප විසින් මෙසේ හික්මිය යුතුයි.

    ’’මහණෙනි, ‘වෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. ‘මේ මම වෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. ‘වන්නෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. ‘රූප ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. ‘රූප නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. ‘සංඥා ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. ‘සංඥා නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. ‘සංඥා ඇතිද නැතිද වූවෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය කම්පා වීමකි. මහණෙනි, කම්පා වීම රෝගයකි. කම්පා වීම ගඩකි. කම්පා වීම හුලකි. මහණෙනි, එසේ හෙයින් මෙහි කම්පා නොවන්නාවූ සිතින් වාසය කරන්නෙමියි’ තොප විසින් මෙසේ හික්මිය යුතුයි.

    ’’මහණෙනි, ‘වෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. ‘මේ මම වෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. ‘වන්නෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. ‘නොවන්නෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. ‘රූප ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. ‘රූප නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. ‘සංඥා ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන සෙලවීමකි. ‘සංඥා නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. ‘සංඥා ඇතිද නැතිද වූවෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය සෙලවීමකි. මහණෙනි, සෙලවීම රෝගයකි. සෙලවීම ගඩකි. සෙලවීම හුලකි. මහණෙනි, එසේ හෙයින් මෙහි ‘නොසැලෙන සිතින් යුක්තව වාසය කරන්නෙමියි’ මහණෙනි, මෙසේ හික්මිය යුතුයි.

    ’’මහණෙනි, ‘වෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. ‘මේ මම වෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. ‘වන්නෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. ‘නොවන්නෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. ‘රූප ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. ‘රූප නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. ‘සංඥා ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන ප්‍රමාදවීමකි. ‘සංඥා නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. ‘සංඥා ඇත්තෙක්ද නැත්තෙක්ද වන්නෙමි’ යන මෙය ප්‍රමාදවීමකි. මහණෙනි, ප්‍රමාදය රෝගයකි. ප්‍රමාදය ගඩකි. ප්‍රමාදය හුලකි. එසේ හෙයින් මහණෙනි, ‘ප්‍රමාදයෙහි නොඇලෙන සිතින් වාසය කරන්නෙමියි’ තොප විසින් මෙසේ හික්මිය යුතුයි.

    ’’මහණෙනි, ‘වෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. ‘මේ මම වෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. ‘වන්නෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. ‘නොවන්නෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. ‘රූප ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. ‘රූප නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. ‘සංඥා ඇත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මාණයට පැමිණීමකි. ‘සංඥා නැත්තෙක් වන්නෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. ‘සංඥා ඇත්තෙක්ද නැත්තෙක්ද වන්නෙමි’ යන මෙය මාණයට පැමිණීමකි. මහණෙනි, මේ මාණයට පැමිණීම රෝගයකි. මාණයට පැමිණීම ගඩකි. මාණයට පැමිණීම හුලකි. මහණෙනි, මෙහි ‘නිහතමාන සිතින් වාසය කරන්නෙමියි’ මහණෙනි, මෙසේ තොප විසින් හික්මිය යුතුයි.,

  • #4257

    chiranthi

    කුණ්ඩලිය සූත්‍රය

    කුණ්ඩලික නම් පරිබ්බාජකතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එතැන්හි පැමිණියේය. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය කීයේය. “…..භවත් ගෞතමයන්වහන්සේ කුමක් ආනිසංස කොට වාසය කරනසේක්ද?

    “කුණ්ඩලිය. තථාගතතෙමේ අවිජ්ජා විමුක්ති ඵලය (අර්හත් මාර්ග ඵලය) ආනිසංසකොට වාසය කරන්නේයයි”

    “භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, වඩනලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ කිනම් ධර්මයෝ විජ්ජා විමුක්තිය සම්පූර්ණ කෙරෙත්ද?”
    “කුණ්ඩලිය, වඩනලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ, සත්ත බොජ්ඣංගයෝ වනාහි විජ්ජා විමුක්තිය සම්පූර්ණ කෙරෙත්.’

    “භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, වඩනලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ, කිනම් ධර්මයෝ සත්ත බොජ්ඣංගයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්ද?
    “කුණ්ඩලිය, වඩන ලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ සතර සතිපට්ඨානයෝ වනාහි සත්ත බොජ්ඣංගයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්.”

    “භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, වඩනලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ, කිනම් ධර්මයෝ සතර සතිපට්ඨානයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්ද?”
    “කුණ්ඩලිය, වඩනලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ, ත්‍රිවිධ සුචරිතයෝ වනාහි සතර සතිපට්ඨානයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්.”

    “භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, වඩනලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ කිනම් ධර්මයෝ ත්‍රිවිධ සුචරිතයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්ද?”
    “කුණ්ඩලිය, වඩනලද්දාවූ, පුරුදුකරන ලද්දාවූ ඉන්ද්‍රියසංවරය ත්‍රිවිධ සුචරිතයන් සම්පූර්ණකෙරේ.
    කුණ්ඩලිය, කෙසේ වඩන ලද්දාවූ, කෙසේ පුරුදුකරන ලද්දාවූ ඉන්ද්‍රිය සංවරය වනාහි ත්‍රිවිධ සුචරිතයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්ද?

    කුණ්ඩලිය, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම ඇසින් රූපයක් දැක මනාපවූවකට ලෝභ නොකෙරෙයිද, නොවෙහෙසෙයිද, රාගය ඇතිනොකෙරෙයිද, ඔහුගේ නාම කය නැවතුණේද වෙයි. ඇතුළත මනාකොට සිටියාවූ, සිත මනාකොට මිදුනේවෙයිද, ඇසින්ම අමනාප රූපයක් දැක, මතු නොවෙයිද, ක්ලේශ වශයෙන් නොහැකුළුණ සිත් ඇත්තේ වෙයිද, අදීන සිත් ඇත්තේ වෙයිද, ඔහුගේ නාම කය නැවතුණේ වෙයි. ඇතුළත සිටියාවූ සිත මනාකොට මිදුනේ වෙයි………
    “කුණ්ඩලිය, යම්හෙයකින් ඇසින් රූපයක් දැක මනාප-අමනාපවූ රූපයන් කෙරෙහි මහණහුගේ නාමකය නැවතුණේවෙද, ඇතුළත සිටියාවූ සිත මනාකොට මිදුනේ වෙයිද,
    “කනින් ශබ්දයක් අසා මනාප-අමනාපවූ ශබ්දයක් කෙරෙහි මහණහුගේ නාම කය නැවතුණේවේද, ඇතුළත සිටියාවූ සිත මනාකොට මිදුනේවෙයිද,
    “නහයෙන් ගන්ධයක් ආඝ්‍රාණයකොට මනාප-අමනාපවූ ගන්ධයන් කෙරෙහි මහණහුගේ නාම කය නැවතුණේවේද, ඇතුළත සිටියාවූ සිත මනාකොට මිදුනේවෙයිද,
    “දිවෙන් රසයක් විඳ මනාප-අමනාපවූ රසයන් කෙරෙහි මහණහුගේ නාමකය නැවතුණේවේද, ඇතුළත සිටියාවූ සිත මනාකොට මිදුනේවෙයිද,
    “කයින් ස්පර්ශයක්කොට මනාප-අමනාපවූ ස්පර්ශයන් කෙරෙහි මහණහුගේ නාම කය නැවතුණේවේද, ඇතුළත සිටියාවූ සිත මනාකොට මිදුනේ වෙයිද,
    “සිතින් ධර්මයක් දැන මනාප-අමනාපවූ ධර්මයන් කෙරෙහි මහණහුගේ නාමකය නැවතුණේවේද, ඇතුළත සිටියාවූ සිත මනාකොට මිදුනේවෙයිද,
    “කුණ්ඩලිය, මෙසේ අසනලද, මෙසේ පුරුදුකරන ලද ඉන්ද්‍රිය සංවරය වනාහි ත්‍රිවිධ චරිතයන් සම්පූර්ණකෙරෙයි.

    “කුණ්ඩලිය, කෙසේ වඩනලද්දාවූ කෙසේ පුරුදු කරන ලද්දාවූ ත්‍රිවිධ සුචරිතයෝ සතර සතිපට්ඨානයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්ද?
    කුණ්ඩලිය, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම කාය දුශ්චරිතය හැර කාය සුචරිතය වඩයිද, වාක්දුශ්චරිය හැර, වාක් සුචරිතයද වඩයිද, මනෝ දුශ්චරිතය හැර මනෝ සුචරිතයද වඩයිද, කුණ්ඩලිය, මෙසේ වඩනලද, මෙසේ පුරුදු කරනලද, ත්‍රිවිධ සුචරිතයෝ සතර සතිපට්ඨානයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්.

    “කුණ්ඩලිය, කෙසේ වඩනලද, කෙසේ පුරුදුකරන ලද සතර සතිපට්ඨානයෝ සත්ත සම්බොජ්ඣංගයන් සම්පූර්ණ කෙරෙත්ද?
    කුණ්ඩලිය, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම කයෙහි කය අනුව දක්නේ කෙළෙස් තවන වීර්යයෙන් යුක්තවූයේ, නුවණින් යුක්තවූයේ, සිහියෙන් යුක්තවූයේ ස්කන්ධ ලෝකයෙහි ලෝභ දොෂයන් දුරුකොට වාසය කෙරෙයිද,
    “වේදනාවන්හි වේදනාවන් අනුව බලන්නේ කෙළෙස් තවන වීර්යයෙන් යුක්තවූයේ, නුවණින් යුක්තවූයේ, සිහියෙන් යුක්තවූයේ ස්කන්ධලෝකයෙහි ලෝභ දොෂයන් දුරුකොට වාසය කෙරෙයිද,
    “චිත්තයන්හි චිත්තයන් අනුව බලන්නේ කෙලෙස් තවන වීර්යයෙන් යුක්තවූයේ, නුවණින් යුක්තවූයේ, සිහියෙන් යුක්තවූයේ ස්කන්ධ ලෝකයෙහි ලෝභ දොෂයන් දුරුකොට වාසය කරයිද,
    “ධර්මයන්හි ධර්මයන් අනුව බලන්නේ කෙළෙස් තවන වීර්යයෙන් යුක්තවූයේ, නුවණින් යුක්තවූයේ, සිහියෙන් යුක්තවූයේ ස්කන්ධ ලෝකයෙහි ලෝභ, දොෂයන් දුරුකොට වාසය කෙරෙයිද,

    ‘කුණ්ඩලිය මෙසේ වඩනලද, මෙසේ පුරුදුකරනලද සතර සතිපට්ඨානයෝ සත්ත සම්බොජ්ඣංගයන් සම්පූර්ණකෙරෙත්.
    “කුණ්ඩලිය, කෙසේ වඩන ලද, කෙසේ පුරුදු කරන ලද සප්ත බොජ්ඣංගයෝ විජ්ජා විමුක්තිය සම්පූර්ණ කෙරේද?
    කුණ්ඩලිය. මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම විවේකය ඇසුරු කළාවූ, විරාගය ඇසුරු කළාවූ, නිරෝධය ඇසුරු කළාවූ, නිවනට නැමුණාවූ සති සම්බොජ්ඣංගය වඩයිද,
    “විවේකය ඇසුරු කළාවූ, විරාගය ඇසුරු කළාවූ, නිරෝධය ඇසුරු කළාවූ, නිවනට නැමුණාවූ ධම්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය වඩයිද,
    “විවේකය ඇසුරු කළාවූ, විරාගය ඇසුරු කළාවූ, නිරොධය ඇසුරු කළාවූ, නිවනට නැමුණාවූ විරිය සම්බොජ්ඣංගය වඩයිද,
    “විවේකය ඇසුරු කළාවූ, විරාගය ඇසුරු කළාවූ, නිරොධය ඇසුරු කළාවූ, නිවනට නැමුණාවූ පීති සම්බොජ්ඣංගය වඩයිද,
    “විවේකය ඇසුරු කළාවූ, විරාගය ඇසුරු කළාවූ, නිරොධය ඇසුරු කළාවූ, නිවනට නැමුණාවූ පස්සද්ධි සම්බොජ්ඣංගය වඩයිද,
    “විවේකය ඇසුරු කළාවූ, විරාගය ඇසුරු කළාවූ, නිරොධය ඇසුරු කළාවූ, නිවනට නැමුණාවූ, සමාධි සම්බොජ්ඣංගය වඩයිද,
    “විවේකය ඇසුරු කළාවූ, විරාගය ඇසුරු කළාවූ, නිරොධය ඇසුරු කළාවූ, නිවනට නැමුණාවූ උපෙක්ඛා සම්බොජ්ඣංගය වඩයිද,
    “කුණ්ඩලිය, මෙසේ වඩන ලද, මෙසේ පුරුදු කරන ලද සත්ත බොජ්ඣංගයෝ විජ්ජාවිමුක්තිය සම්පූර්ණ කෙරේ.
    “භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතා යහපති. භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, ඉතා යහපති, භවත් ගෞතමයන් වහන්ස, යම්සේ යටිකුරු කරන ලද්දක් උඩුකුරු හෝ කෙරේද, සැඟවූවක් විවෘත හෝ කෙරේද, මං මුළාවූවෙකුට මාර්ගය හෝ කියයිද, ඇස් ඇත්තෝ රූප දකිත්වායි, අන්ධකාරයෙහි තෙල් පහනක් හෝ දරාද, එපරිද්දෙන් භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ විසින් නොයෙක් ක්‍රමයෙන් දේශනා කරනලදී. ස්වාමීනි, ඒ මම අද පටන් දිවිහිමියෙන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේද, ධර්මයද, සංඝයාද සරණයමි. භවත් ගෞතමයන් වහන්සේ දිවිහිමිකොට සරණගිය උපාසකයෙකු කොට මා දරණ සේක්වා”

  • #4374

    Chiranthi

    නිර්වානය කියා අමුතු දෙයක් සොයමින් සසර දික්කරගන්න එපා.
    යම් මොහොතක ලෝබ, ද්වේශ, මෝහ නැත්නම්,
    ඒ අශ්‍රව ක්ශය කරන්නා වු විවෙකය,
    භව දියකරන්නා වු මොහත,
    අත්විදිය හැකි උතුම් නිර්වානයයි.
    මෙ මොහොතෙම ඉන්නා ඉරියව්වෙන්ම නිර්වනය ස්පර්ශකරන්න.
    අප්‍රමාද වන්න.
    නිවන මේ මොහොතෙදීම…..

    සන්‍දිඨිකනිබ්බාණ සූත්‍රය

    අඞ්ගුත්තරනිකාය – නවක නිපාතය – පළමු වෙනි පණ්ණාසකය – පඤ්චාල වර්‍ගය

    ’’ඇවැත්නි, සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණය, සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි කියනු ලැබේ. ඇවැත්නි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් කොපමණකින් වනාහි සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි කියනු ලැබේද?’’

    ’’ඇවැත්නි, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම කාමයන්ගෙන් වෙන්වම, අකුශල ධර්‍මයන්ගෙන් වෙන්ව, චිතර්‍ක විචාර සහිත විවේකයෙන් හටගත් ප්‍රීතිය හා සැපය ඇති, පළමුවෙනි ධ්‍යානයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.

    ’’විතර්‍ක විචාරයන් සන්සිඳීමෙන් තමා තුළ ප්‍රසාදය ඇති, සිතේ එකඟකම ඇති, විතර්‍ක නැති, විචාර නැති, සිතේ එකඟකමින් උපන් ප්‍රීතිය හා සැපය ඇති, දෙවෙනි ධ්‍යානයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයිවදාරණ ලද්දේය.

    ’’ප්‍රීතියේ නොඇලීමෙන් තුන්වෙනි ධ්‍යානයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.

    ’’ඇවැත්නි, නැවතද අනිකක් කියමි. මහණතෙම සැප දුක් දෙක නැතිකිරීමෙන් පළමුවම සොම්නස් දොම්නස් දෙදෙනාගේ අභාවයෙන් දුක් සැප නොවූ (මධ්‍යස්ථවූ) උපෙක්‍ෂාස්මෘති පාරිශුද්‍ධියවූ, චතුර්ත්‍ථ ධ්‍යානයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.

    ’’ඇවැත්නි, නැවතද අනිකක් කියමි. මහණතෙම සර්‍වප්‍රකාරයෙන් රූප සංඥාවන් ඉක්ම ප්‍රතිඝ සංඥාවන් දුරුකිරීමෙන් නානාත්ම සංඥාවන් මෙනෙහි නොකිරීමෙන් ආකාසය අනන්තයයි ආකාසානඤ්චායතනයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.

    ’’ඇවැත්නි, නැවතද අනිකක් කියමි. මහණතෙම සර්‍වප්‍රකාරයෙන් ආකාසානඤ්චායතනය ඉක්මවා ’’විඤ්ඤාණය අනන්තය’’ යි විඤ්ඤාණඤ්චායතනයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.

    ’’ඇවැත්නි, නැවතද අනිකක් කියමි. මහණතෙම සර්‍වප්‍රකාරයෙන් විඤ්ඤාණඤ්චායතනය ඉක්මවා ’’කිසිවක් නැත්තේය’’ යි යන ආකිඤ්චඤ්ඤායතනයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.

    ’’ඇවැත්නි, නැවතද අනිකක් කියමි. මහණතෙම සර්‍වප්‍රකාරයෙන් ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය ඉක්මවා නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනයට පැමිණ වෙසේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය. යම් යම් ආකාරයකින් ඒ (ධ්‍යාන නම්) ආයතනය වේද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.

    ’’ඇවැත්නි, නැවතද අනිකක් කියමි. මහණතෙම සර්‍වප්‍රකාරයෙන් නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනය ඉක්මවා සඤ්ඤාවෙදයිතනිරෝධයට පැමිණ වෙසේද, ඔහුගේ ප්‍රඥාවෙන් දැක ආශ්‍රවයෝ ක්‍ෂය කරණ ලද්දාහු වෙත්ද, යම් යම් ආකාරයකින් ඒ ආයතනය වේද, ඒ ඒ ආකාරයෙන් කයින් ස්පර්‍ශකොට වෙසේද, ඇවැත්නි, මෙපමණකින් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් නිෂ්පරියායෙන් සාන්දෘෂ්ටික නිර්වාණයයි වදාරණ ලද්දේය.’’

  • #4379

    chiranthi

    නිවන කියන්නේ ආයතන නිරෝධය,
    එහිදී සංඥාව නැති කරනවා නෙමෙයි; සංඥාවට ඇලෙන්නෙ නැහැ, ගැටෙන්නේ නැහැ, සැසදීමක් නැහැ. සංඥාව ඇතිවෙලා නිරෝධය දකිනවා. එතකොට ඉන්ද්‍රිය ආයතනයක් බවට පත්වෙන්නේ නැහැ.

    තිකණ්ටකීවන සූත්‍රය….
    අඞ්ගුත්තරනිකායො – පඤ්චක නිපාතය – 3. තුන්වන පණ්ණාසකය – (15) 5. තිකණ්ටකී වර්‍ගය
    ’’එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සාකේත නම් නුවර තිකන්‍දකී නම් වනයෙහි වැඩ වසන සේක. එහි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භික්‍ෂූන්ට ’’මහණෙනි,’’ කියා ඇමතූසේක. ඒ භික්‍ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ප්‍රතිවචන දුන්හ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.
    ’’මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කලින් කල නොපිළිකුල් අරමුණෙහි පිළිකුල් සංඥා ඇත්තේ වාසය කරන්නේ නම් මැනවි. මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කලින් කල පිළිකුල් අරමුණෙහි නොපිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේ නම් මැනවි. මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කලින්කල නොපිළිකුල් අරමුණෙහිද, පිළිකුල් අරමුණෙහිද. පිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේ නම් මැනවි. මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කලින් කල පිළිකුල් අරමුණෙහිද, නොපිළිකුල් අරමුණෙහිද, නොපිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේ නම් මැනවි. මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කලින් කල නොපිළිකුල්වූද, පිළිකුල්වූද, ඒ අරමුණු දෙක දුරුකොට මැදහත්ව. සිහි ඇතිව, මනා දැනුම ඇතිව, වාසය කරන්නේ නම් මැනවි.

    ’’මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කෙසේ නම් කරුණක් නිසා නොපිළිකුල් අරමුණෙහි පිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේද? ’මට ඇළුම් කටයුතු ධර්මයන්හි රාගය නූපදීවා’ යි. මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම මේ කරුණ නිසා නොපිළිකුල් අරමුණෙහි පිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේය.
    ’’මහණෙනි, කෙසේ නම් භික්‍ෂු තෙම කරුණක් නිසා පිළිකුල් අරමුණෙහි නොපිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේද? ’මට ද්වේෂ කටයුතු ධර්මයන්හි ද්වේෂය නූපදීවා’ යි. මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම මේ කරුණු නිසා පිළිකුල් අරමුණෙහි නොපිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේය.

    ’’මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කෙසේ නම් කරුණක් නිසා නොපිළිකුල් අරමුණෙහිද, පිළිකුල් අරමුණෙහිද, පිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේද? ’මට ඇළුම් කටයුතු ධර්මයන්හි රාගය නූපදීවා, මට ද්වේෂ කටයුතු ධර්‍මයන්හි ද්වේෂය නූපදීවා’ යි. මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම මේ කරුණ නිසා නොපිළිකුල් අරමුණෙහිද, පිළිකුල් අරමුණෙහිද, පිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේය.

    ’’මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කෙසේ නම් කරුණක් නිසා නොපිළිකුල් අරමුණෙහිද, පිළිකුල් අරමුණෙහිද, නොපිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නෙහිද? ’ මට ද්වේෂ කටයුතුවූ ධර්‍මයන්හි ද්වේෂය නූපදීවා, මට ඇළුම් කටයුතුවූ ධර්මයන්හි රාගය නූපදීවා’ යි, මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම මේ කරුණ නිසා පිළිකුල් අරමුණෙහිද, නොපිළිකුල් අරමුණෙහිද, නොපිළිකුල් සංඥා ඇතිව වාසය කරන්නේය.

    ’’මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම කෙසේ නම් කරුණක් නිසා නොපිළිකුල්වූද, පිළිකුල්වූද, ඒ අරමුණු දෙක දුරුකොට, මැදහත්ව, සිහි ඇතිව, නුවණැතිව වාසය කරන්නේද, ’මට කිසි අරමුණෙක්හි කිසි තැනෙක්හි සුළු තරම්වූද, ඇළුම් කටයුතු ධර්මයන්හි රාගය නූපදීවා. මට කිසි අරමුණෙක්හි කිසි තැනෙකත් සුළු තරම්වූද, ද්වේෂ කටයුතු ධර්මයන්හි ද්වේෂය නූපදීවා. මට කිසි අරමුණක, කිසි තැනකත් ස්වල්ප තරම්වූද, මුළාවියයුතු ධර්මයන්හි මුළාවෙක් නූපදීවා’ යි.
    ’’මහණෙනි, භික්‍ෂු තෙම මේ කරුණ නිසා නොපිළිකුල්වූද, පිළිකුල්වූද, ඒ අරමුණු දෙක දුරුකොට මැදහත්ව, සිහි ඇතිව, නුවණැතිව වාසය කරන්නේය’’ යි වදාළ සේක.

  • #4402

    chiranthi

    මේ සුත්‍රයෙ “කයෙහි කයක්”බලනව කියන්නේ ශරීරයේ ඇති-නැති වීම බලනවට වඩා, එහි ක්‍රියාවෙහි ඇති නැති වීම බැලීම (කයෙහි ක්‍රියාව). පංච ඉන්ද්‍රියන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වය, ඇති නැති වීම බැලීම.
    “වේදනාවේ වේදනාවක්” බලනව කියන්නේ වේදනාවේ ක්‍රියාකාරිත්වය, ඇති-නැති වීම බැලීම.

    7. ඡන්දපහාණ සූත්‍රය
    සංයුත්තනිකායො – මහා වර්ගය – 3. සතිපට්ඨාන සංයුත්තය – 4. අනනුස්සුත වර්ගය

    “මහණෙනි, මේ සතර සතිපට්ඨානයෝ වෙත්. කවර සතරක්ද යත්.

    “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම කෙළෙස් තවන වීර්‍ය්‍යය ඇතිව යහපත් නුවණ ඇතිව සිහියෙන් යුක්තව මේ ලොකයෙහි ලොභයද, ද්වෙෂයද සංසිඳවා කයෙහි කය නැවත නැවත බලමින් වාසය කෙරේද, කයෙහි කය නැවත නැවත බලමින් වාසයකරන්නාවූ ඔහුගේ කයෙහි යම් ආශාවක් වේද ඒ ආශාව ප්‍රහීණවේ. ආශාව ප්‍රහීණකිරීමෙන් (අමෘතය) නිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරන ලද්දේ වේ.

    “කෙලෙස් තවන වීර්‍ය්‍යය ඇතිව, යහපත් නුවණ ඇතිව, සිහියෙන් යුක්තව මේ ලොකයෙහි ලොභයද, ද්වෙෂයද සංසිඳවා වේදනාවෙහි වේදනාවන් නැවත නැවත බලමින් වාසය කෙරේද, වේදනාවෙහි වේදනාව නැවත නැවත බලමින් වාසයකරන්නාවූ ඔහුගේ කයෙහි යම් ආශාවක් වේද, ඒ ආශාව ප්‍රහීණ වේ. ආශාව ප්‍රහීණකිරීමෙන් (අමෘතය) නිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරන ලද්දේවේ.

    “කෙළෙස් තවන වීර්‍ය්‍යය ඇතිව, යහපත් නුවණ ඇතිව, සිහියෙන් යුක්තව මේ ලෝකයෙහි ලොභයද, ද්වෙෂයද සංසිඳවා සිතෙහි සිත නැවත නැවත බලමින් වාසය කෙරේද, සිතෙහි සිත නැවත නැවත බලමින් වාසයකරන්නාවූ ඔහුගේ සිතෙහි යම් ආශාවක් වේද, ඒ ආශාව ප්‍රහීණවේ. ආශාව ප්‍රහීණ කිරීමෙන් (අමෘතය) නිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරන ලද්දේ වේ.

    “කෙළෙස් තවන වීර්‍ය්‍යය ඇතිව, යහපත් නුවණ ඇතිව, සිහියෙන් යුක්තව මේ ලොකයෙහි ලොභයද, ද්වෙෂයද සංසිඳවා නීවරණාදී ධර්මයන් කෙරෙහි ධර්මයන් නැවත නැවත බලමින් වාසය කෙරේද, සිතෙහි සිත නැවත නැවත බලමින් වාසයකරන්නාවූ ඔහුගේ සිතෙහි යම් ආශාවක් වේද, ඒ ආශාව ප්‍රහීණ වේ. ආශාව ප්‍රහීණ කිරීමෙන් (අමෘතය) නිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරන ලද්දේ වේ.

    “නීවරණාදී ධර්මයන්හි ධර්මයන් නැවත නැවත බලමින් වාසය කරන්නාවූ ඔහුගේ ධර්මයන් කෙරෙහි යම් ආශාවක් වේද ඒ ආශාව ප්‍රහීණවේ. ඒ ආශාව ප්‍රහීණ කිරීමෙන් නිර්වාණය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරනලද්දේ වෙයි”

  • #4414

    chiranthi

    භව කියන එකේ තේරුම, බීජ, නැවත විපාක පිණිස පැලවෙන්න පුළුවන්,
    කාම කාර්ම වින්ඥාන බීජ, රුප කාර්ම වින්ඥාන බීජ, අරුප කාර්ම වින්ඥාන බීජ.
    අරමුණ “මම මගේ” කියල අවිද්‍යාවෙන්ගන්නා එක තණ්හාව, ඒ තණ්හාව නිසා සංඛාර කරන එක උපාදානය,
    ඒ උපාදානය නිසා කර්ම බීජ අතිවෙන එක භව. ඒ බීජ නැවත පැලවෙන එක ජාති.

    අරමුණට විද්‍යාව පහලවෙලා ධර්මතාවය ලෙස, ධාතුවක් ලෙස දැකීම, ධතුමනසිකරය. ඒ නිසා ඇලීම – ගැටීම නැතිව මැදහත් සිත පිහිටන නිසා තණ්හාව නිරෝධ (නොඉපදවෙනවා) වෙන්ව, භව නිරෝධ (නොඉපදවෙනවා) වෙන්ව, නිවන අත්දකිනවා. ඒ අරමුණ නිසා නැවත උපතක් නැහැ.

    https://suttacentral.net/si/an3.76

    6. භව පඤ්හ සූත්‍රය
    අඞ්ගුත්තරනිකායො – තික නිපාතය – 2. දුතිය පණ්ණාසකය (8) 3. ආනන්‍ද වර්‍ගය
    එකල්හි ආයුෂ්මත් ආනන්‍ද ස්ථවිර තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ සැළ කෙළේය. ’’ස්වාමීනි, භවය, භවය යයි කියනු ලැබේ. ස්වාමීනි, කෙතෙක් කරුණකින් භවය වේද?’’ යනුයි.

    ’’ආනන්‍දය, කාම ධාතුයයි කියනලද කාම ලෝකයෙහි පැසෙන්නාවූ – විපාක බවට පැමිණෙන්නාවූ කර්‍මයක් නැත්නම් කාම භවයක් පෙනේද?’’ ’’ස්වාමීනි, එසේ නොවේමය.’’

    ’’ආනන්‍දය, මෙසේ වනාහි කර්‍මය ක්‍ෂෙත්‍රය වෙයි. විඤ්ඤාණය බීජය වෙයි. තණ්හාව ස්නෙහය – ජලය – වෙයි.
    ’’අවිද්‍යාවෙන් වැසුණාවූ, තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුණාවූ සත්ත්‍වයන්ගේ විඤ්ඤාණය හීන ධාතුයයි කියනලද කාම ලෝකයෙහි පිහිටියේ වෙයිද, මෙසේ මතු පුනර්භවයාගේ පහළවීම වෙයි.
    ’’ආනන්‍දය, මධ්‍යම ධාතුයයි කියනලද, රූප ලෝකයෙහි පැසෙන්නාවූ – විපාක බවට පැමිණෙන්නාවූ, කර්‍මයක් නැත්නම් රූප භවයක් පෙනේද?’’ ’’ස්වාමීනි, එසේ නොවේමය.’’
    ’’ආනන්‍දය, මෙසේ වනාහි කර්‍මය ක්‍ෂෙත්‍රය වෙයි. විඤ්ඤාණය බීජය වෙයි. තණ්හාව ස්නෙහය – ජලය – වෙයි.
    ’’අවිද්‍යාවෙන් වැසුණාවූ, තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුණාවූ සත්ත්‍වයන්ගේ විඤ්ඤාණය මධ්‍යම ධාතුයයි කියනලද රූප ලෝකයෙහි පිහිටියේ වෙයිද, මෙසේ මතු පුනර්භවයාගේ පහළවීම වෙයි.
    ’’ආනන්‍දය, අරූප ලෝකයෙහි පැසෙන්නාවූ කර්‍මයක් නැත්නම් අරූප භවය පෙනේද?’’ ’’ස්වාමීනි, එසේ නොවේමය.’’
    ’’ආනන්‍දය, මෙසේ වනාහි කර්‍මය ක්‍ෂෙත්‍රය වෙයි. විඤ්ඤාණය බීජය වෙයි. තණ්හාව ස්නෙහය – ජලය – වෙයි.
    ’’අවිද්‍යාවෙන් වැසුණාවූ, තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුනාවූ සත්ත්‍වයන්ගේ විඤ්ඤාණය ප්‍රණීත ධාතුයයි කියනලද අරූප ලෝකයෙහි පිහිටියේ වෙයිද, මෙසේ මතු පුනර්භවයාගේ පහළවීම වෙයි. ආනන්‍දය, මෙසේ වනාහි භවය වේය’’ යි වදාළ සේක.

  • #4469

    chiranthi

    සියලු උපාදානයන් දුරුකිරීම පිණිස (පවත්නාවූ) ධර්‍මය කවරේද?….
    සංයුත්තනිකායො – සළායතන වර්‍ගය – 1. සළායතන සංයුත්තය – 6. අවිජ්ජා වර්‍ගය
    9. සබ්බූපාදානපරිඤ්ඤා සූත්‍රය

    මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ, අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවන ලද, ජේතවනාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. එහිදී එක්තරා භික්‍ෂුවක් තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එතැන්හි පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ, එකත්පසෙක හුන්නේය. එක් පසෙක හුන්නාවූ ඒ භික්‍ෂුතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැළ කෙළේය.

    ’’මහණෙනි, සියලු උපාදානයන් දුරුකිරීම පිණිස (පවත්නාවූ) ධර්‍මය තොපට ධර්‍මය දේශනා කරන්නෙමි. එය අසව්. මහණෙනි, සියලු උපාදානයන් දුරුකිරීම පිණිස (පවත්නාවූ) ධර්‍මය කවරේද?

    ’’ඇසද, රූපයන්ද නිසා චක්ඛු විඥානය උපදියි. ඒ තුන් දෙනාගේ එක්වීම ස්පර්‍ශය වේ. ස්පර්‍ශය නිසා වේදනාව වේ. මහණෙනි, මෙසේ දක්නාවූ ශ්‍රුතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක තෙම ඇස කෙරෙහිද කලකිරෙයි. රූපයන් කෙරෙහිද කලකිරෙයි. චක්ඛු විඥානය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. චක්ඛු සම්ඵස්සය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. වේදනාව කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කලකිරෙන්නේ නොඇලෙයි. නොඇලීමෙන් මිදෙයි. ’මා විසින් මිදීමෙන් උපාදානය පිරිසිඳ දන්නා ලද්දේය’ යි දැනගණියි.

    ’’කණද, ශබ්දයන්ද නිසා සෝත විඤ්ඤාණය උපදියි. ඒ තුන් දෙනාගේ එක්වීමෙන් ස්පර්‍ශය වේ. ස්පර්‍ශය නිසා වේදනාව වේ. මහණෙනි, මෙසේ දක්නාවූ ශ්‍රුතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක තෙම කණ කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ශබ්දයන් කෙරෙහිද කලකිරෙයි. සෝත විඥානය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. සෝත සම්ඵස්සය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. වේදනාව කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කලකිරෙන්නේ නොඇලෙයි. නොඇලීමෙන් මිදෙයි. ’මා විසින් මිදීමෙන් උපාදානය පිරිසිඳ දන්නා ලද්දේය’ යි දැනගණියි.

    ’’නාසයද, ගන්‍ධයන්ද නිසා ඝාණ විඥානය උපදියි. ඒ තුන් දෙනාගේ එක්වීම ස්පර්‍ශය වේ. ස්පර්‍ශය නිසා වේදනාව වේ. මහණෙනි, මෙසේ දක්නාවූ ශ්‍රුතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක තෙම නාසය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ගන්‍ධයන් කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ඝාණ විඥානය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ඝාණ සම්ඵස්සය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. වේදනාව කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කලකිරෙන්නේ නොඇලෙයි. නොඇලීමෙන් මිදෙයි. ’මා විසින් මිදීමෙන් උපාදානය පිරිසිඳ දන්නා ලද්දේය’ යි දැනගණියි.
    ’’දිවද, රසයන්ද නිසා ජිව්හා විඥානය උපදියි. ඒ තුන් දෙනාගේ එක්වීම ස්පර්‍ශය වේ. ස්පර්‍ශය නිසා වේදනාව වේ. මහණෙනි, මෙසේ දක්නාවූ ශ්‍රුතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක තෙම දිව කෙරෙහිද කලකිරෙයි. රසයන් කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ජිව්හා විඥානය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ජිව්හා සම්ඵස්සය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. වේදනාව කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කලකිරෙන්නේ නොඇලෙයි. නොඇලීමෙන් මිදෙයි. ’මා විසින් මිදීමෙන් උපාදානය පිරිසිඳ දන්නා ලද්දේය’ යි දැනගණියි.

    ’’කයද, ස්පර්‍ශයන්ද නිසා කාය විඥානය උපදියි. ඒ තුන් දෙනාගේ එක්වීම ස්පර්‍ශය වේ. ස්පර්‍ශය නිසා වේදනාව වේ. මහණෙනි, මෙසේ දක්නාවූ ශ්‍රුතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක තෙම කය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ස්පර්‍ශයන් කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කාය විඥ්ඤාණය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කාය සම්ඵස්සය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. වේදනාව කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කලකිරෙන්නේ නොඇලෙයි. නොඇලීමෙන් මිදෙයි. ’මා විසින් මිදීමෙන් උපාදානය පිරිසිඳ දන්නා ලද්දේය’ යි දැනගණියි.

    ’’සිතද, ධර්‍මයන්ද නිසා මනෝ විඥානය උපදියි. ඒ තුන් දෙනාගේ එක්වීම ස්පර්‍ශය වේ. ස්පර්‍ශය නිසා වේදනාව වේ. මහණෙනි, මෙසේ දක්නාවූ ශ්‍රුතවත් ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවක තෙම සිත කෙරෙහිද කලකිරෙයි. ධර්‍මයන් කෙරෙහිද කලකිරෙයි. මනෝ විඥානය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. මනෝ සම්ඵස්සය කෙරෙහිද කලකිරෙයි. වේදනාව කෙරෙහිද කලකිරෙයි. කලකිරෙන්නේ නොඇලෙයි. නොඇලීමෙන් මිදෙයි. ’මා විසින් මිදීමෙන් උපාදානය පිරිසිඳ දන්නා ලද්දේය’ යි දැනගණියි. මහණෙනි, මේ වනාහි සියලු උපාදානයන් දුරුකිරීම පිණිස පවත්නාවූ ධර්‍මය වේය’’ යි වදාළ සේක.

  • #4579

    chiranthi

    චිත්ත නිරොධය

    දීඝ නිකාය – සීලක්ඛන්ධ වර්ගය – 9. පොට්ඨපාද සූත්‍රය

    ……පොට්ඨපාදය, යම් හේතුවකින්, භික්ෂු තෙම තමන්ගේ පළමු වෙනි ධ්‍යාන හැඟීම් ඇත්තේ වේද, ඔහු ඒ පළමු වෙනි ධ්‍යානයෙන් වෙනස්වූ දෙවෙනි ධ්‍යානයෙහිද, ඉන් වෙනස්වූ තුන්වෙනි ධ්‍යානයෙහි දැයි මෙසේ ඒ ඒ ධ්‍යාන හැඟීමෙන් හැඟීම් ඇතුව පිළිවෙළින් හැඟීම් මුදුනට පැමිණේද, හැඟීම් මුදුනෙහි සිටියාවූ ඔහුට මෙබඳු සිතක් ඇතිවෙයි. ධ්‍යානයට සමවදින්නාවූ මාගේ සමවැදීම ලාමක වෙයි. ධ්‍යානයට සමනොවදින්නාවූ මාගේ සමනොවැදීම උතුම් වෙයි. මම ධ්‍යානයට සමවදින්නෙම් නම් මතු සමවැදීම පිණිස කැමති වන්නෙම් නම් මාගේ මේ හැඟීම් නවතින්නාහ. අන්‍යවූ (ඖදාරික භවාංග) හැඟීම් උපදින්නාහුය. මම ධ්‍යානයට සමනොවදින්නෙම් නම්, මතු සමවදින පිණිස කැමති නොවන්නෙම් නම් යහපතැයි ඔහු ධ්‍යානයට සම නොවදියි. මතු සම වදින පිණිස කැමති නොවෙයි. ධ්‍යානයට සමනොවදින්නාවූ මතු සමවැදීම පිණිස කැමති නූපදවන්නාවූ ඔහුගේ ඒ ධ්‍යාන හැඟීම නවතිත්, අන්‍ය වූ ඖදාරික භවාංග හැඟීම්ද නූපදිත්. මෙසේ පිළිපදින්නාවූ ඒ භික්ෂුතෙම හැඟීමෙන් දතයුතුවූ චිත්තනිරොධය ලබයි.

    “පොට්ඨපාදය, මෙසේ නුවණ ඇති භික්ෂුහුගේ, පිළිවෙලින් හැඟීම් නැතිවීමෙහි සමාපත්තිය වෙයි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එසේයයි වදාළසේක.

    පොට්ඨපාදය, පෘථිවි කසිණාදීන් අතුරෙන් යම් යම් කසිණයකින් හෝ ප්‍රථම ධ්‍යානාදීන් අතුරෙන් යම් යම් ධ්‍යානයකින් හෝ චිත්ත චෛතසිකයන්ගේ නැවතීමට පැමිණේද, ඒ ඒ කසිණයකින් හෝ ඒ ඒ ධ්‍යානයකින් මම මුදුන් පැමිණි හැඟීම් පණවමි. පොට්ඨපාදය, මම එසේ එක් මුදුන්පත් හැඟීමක්ද බොහෝවූ මුදුන්පත් හැඟීම්ද පණවමියි” වදාළසේක.

    “ස්වාමීනි, චිත්ත චෛසික නවත්වා එයින් නැගිටින භික්ෂුවට අර්හත්ඵල සිත පළමුව උපදීද, පසුව ප්‍රත්‍යවෙක්ෂා ඥානය උපදීද, නොහොත් ප්‍රත්‍යවෙක්ෂාඥානය පළමු උපදීද, අර්හත්ඵල සිත පසුව උපදීද නොහොත් අර්හත්ඵල සිත හා ප්‍රත්‍යවෙක්ෂාඥානය එක විට උපදීදැයි” විචාළේය.

    “පොට්ඨපාදය, අර්හත්ඵල සිත පළමු උපදියි. ප්‍රත්‍යවෙක්ෂාඥානය පසුව උපදියි. අර්හත්ඵල සිත ඉපදීමෙන් පසු ප්‍රත්‍යවෙක්ෂාඥානය ඉපදීම වෙයි. අර්හත්ඵල සමාධි හැඟීම හෙතුකොට ගෙණ මාගේ ප්‍රත්‍යවෙක්ෂාඥානය උපන්නේයයි ඒ භික්ෂුතෙම දනියි. පොට්ඨපාදය, අර්හත්ඵල සමාධි හැඟීම පළමු උපදියි. ප්‍රත්‍යවෙක්ෂාඥානය පසුව උපදියි. අර්හත්ඵල හැඟීම් ඉපදීමෙන් ප්‍රත්‍යවෙක්ෂා ඥානය ඉපදීම වෙයි. මෙසේ මේ ක්‍රමයෙන් මෙය දත යුතුයයි,” වදාළසේක.

  • #4628

    chiranthi

    ආනෙඤ්ජ සප්පාය සූත්‍රයේ කොටසක්
    මජ්ඣිම නිකාය – උපරි පණ්ණාසය – දේවදහ වර්ගය

    ……..මෙසේ වදාළ කල්හි ආයුෂ්මත් ආනන්ද ස්ථවිරතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය කීයේය. “ස්වාමීනි, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම මෙසේ පිළිපන්නේ වෙයි. ඉදින් මා විසින් පෙර කර්ම රැස් නොකරණ ලද්දේ නම් මාගේ මේ විපාක භවය නොපවත්නේය. ඉදින් දැන් කර්ම රැස් නොකරන්නේ නම් මතු විපාක භවය නොපවත්නේය. දැන් යම් පඤ්චස්කන්ධයක් ඇත්තේද, එය දුරු කරමියි මෙසේ විදර්ශනා උපෙක්ෂාව ලබයි. ස්වාමීනි, මේ මහණතෙම පිරිනිවියේද?”

    “ආනන්දය, මෙහි ඇතැම් මහණෙක් පිරිනිවන් පාන්නේය. මෙහි ඇතැම් මහණෙක් පිරිනිවන් නොපාන්නේයයි” වදාළේය. “ස්වාමීනි, යම්හෙයකින් මෙහි ඇතැම් මහණෙක් පිරිනිවන් පාන්නේද, මෙහි ඇතැම් මහණෙක් පිරිනිවන් නොපාන්නේද, ඊට හේතු කවරේද? ප්‍රත්‍ය කවරේද?” “ආනන්දය, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම මෙසේ පිළිපන්නේවේ. මා විසින් පෙර කර්ම රැස් නොකරණ ලද්දේ නම් මාගේ දැන් විපාක භවය නොපවතින්නේය. ඉදින් දැන් කර්ම රැස් නොකරන්නේ නම් මාගේ මතු විපාක භවය නොවන්නේය. දැන් යම් පඤ්චස්කන්ධයක් ඇත්තේද, එය දුරු කරමියි, මෙසේ විදර්ශනා උපේක්ෂාව ලබයි. හෙතෙම ඒ උපෙක්ෂාවට මමය මාගේයයි සතුටු වෙයි. මමය මාගේයයි කියායි. මමය මාගේයයි තෘෂ්ණාවෙන් බැස ගනියි. ඒ උපෙක්ෂාවට සතුටුවන්නාවූ මමය යනාදීන් කියන්නාවූ තෘෂ්ණාවෙන් බැස ගත්තාවූ උපේක්ෂාව විඤ්ඤාණය ඇසුරු කරනලද්දේ වෙයි. එය දැඩිකොට අල්වා ගැනීමයි. ආනන්දය, දැඩිකොට අල්වා ගැනීම සහිතවූ මහණතෙම පිරිනිවන් පාන්නේ නොවෙයි.” “ස්වාමීනි, දැඩිකොට අල්වාගන්නාවූ ඒ මහණතෙමේ කුමක් දැඩිසේ අල්වා ගනීද?” “නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනයයි” වදාළේය. “ස්වාමීනි, ඒ මහණතෙම වනාහි දැඩිකොට අල්වාගනු ලබන ශ්‍රෙෂ්ඨවූ භවය අල්වා ගනියි.” “ආනන්දය, ඒ මහණතෙම දැඩි කොට අල්වා ගනු ලබන ශ්‍රෙෂ්ඨවූ භවය අල්වා ගන්නේය. ආනන්දය, යම් මේ නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනයක්වේද, මෙය වනාහි දැඩිව අල්වාගනු ලබන ශ්‍රෙෂ්ඨ භවයයි.

    “ආනන්දය, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම මෙසේ පිළිපන්නේවෙයි. ‘පෙර මා විසින් කර්ම රැස් නොකරන ලද්දේ නම් දැන් මාගේ විපාක භවය නොවන්නේය. දැන් කර්ම රැස් නොකෙළේ නම් මතු මාගේ විපාක භවය නොවන්නේය. දැන් යම් පඤ්චස්කන්ධයක්වේද, එය දුරුකරමියි මෙසේ විදර්ශනානොපෙක්ෂාව ලබයිද හෙතෙම ඒ උපෙක්ෂාවට මමය මාගේයයි සතුටු නොවෙයි. මමය මාගේයයි නොකියයි. එහි තෘෂ්ණාවෙන් බැසගෙන නොසිටියි. ඒ උපෙක්ෂාවට සතුටු නොවන්නාවූ මමය මාගේයයි නොකියන්නාවූ එහි බැසගෙන නොසිටින්නාවූ ඔහුගේ එය ඇසුරු කළාවූ විඤ්ඤාණය නොවෙයි. එය දැඩිකොට අල්වාගැනීම නොවෙයි. ආනන්දය, දැඩිව අල්වාගැනීම නැත්තාවූ පිරිනිවන් පාන්නේ යයි” වදාළසේක.

    “ස්වාමීනි, ආශ්චර්‍ය්‍යය. ස්වාමීනි, අද්භූතය, ස්වාමීනි. ඒ ඒ සමාපත්තිය, ඇසුරුකොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් ඕඝයන්ගේ එතර කිරීම වදාරණලදී. ස්වාමීනි, ආර්‍ය්‍යවූ විමොක්ෂය කවරේද?”
    “ආනන්දය, මේ ශාසනයෙහි ආර්‍ය්‍යශ්‍රාවකතෙම මෙසේ කල්පනා කරයි. මෙලොවවූ යම් කාමයෝත් වෙත්ද, පරලොවවූ යම් කාමයෝත් වෙත්ද, මෙලොවවූ යම් කාම සංඥාවෝත් වෙත්ද, පරලොවවූ යම් කාම සාඥාවෝත් වෙත්ද, මෙලොවවු යම් රූපයෝත් වෙත්ද, පරලොවවූ යම් රූපයෝත් වෙත්ද, මෙලොවවූ යම් රූප සංඥාවෝත් වෙත්ද, පරලොවවූ යම් රූප සංඥාවෝත් වෙත්ද, යම් කම්පා නොවන ධ්‍යාන සංඥාවෝත් වෙත්ද, යම් ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සංඥාවෝත් වෙත්ද, යම් නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන සංඥාවෝත්, වෙත්ද, මේ සියල්ල සක්කාය නම්වේ. ඒ සක්කාය නම්වූ ත්‍රෛභූමික සංස්කාරයන් කෙරෙන් දැඩිසේ අල්වා ගැනීමක් නැතිව චිත්තයාගේ යම් මිදීමක් වේද, එය අමෘතය නම්වේ.

    “ආනන්දය, මෙසේ වනාහි මා විසින් කම්පා නොවන ධ්‍යාන සමාධියට හිතවූ ප්‍රතිපදාව දෙශනා කරණලදී. ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සමාධියට හිතවූ ප්‍රතිපදාව දෙශනා කරණ ලදී. නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන සමාධියට හිතවූ ප්‍රතිපදාව දෙශනා කරණලදී. ඒ ඒ සමාධි ඇසුරුකොට ඔඝයන්ගේ එතර කිරීම දෙශනා කරණලදී. ආර්‍ය්‍යවූ විමොක්ෂය දෙශනා කරණලදී. ආනන්දය, ශ්‍රාවකයනට වැඩකැමතිවූ අනුකම්පා ඇත්තාවූ ශාස්තෘහු විසින් අනුකම්පා උපදවා කටයුතු යමක් වේද, මා විසින් එය තොපට කරණලදී. ආනන්දය, මේ වෘක්ෂමූල වෙත්, මේ සූන්‍යාගාර වෙත්, ආනන්දය, ධ්‍යාන කරව්. (සමාධි උපදවව්.) ප්‍රමාද නොවව්. පසුව පසුතැවිලි නොවව්. මේ තොපට අපගේ අනුශාසනාව වේයයි” වදාළේය.
    භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළේය. සතුටු සිත් ඇති ආනන්ද ස්ථවිරතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනය සතුටින් පිළිගත්තේය.

  • #4633

    chiranthi

    චූල සුඤ්ඤත සූත්‍රය
    මජ්ඣිම නිකාය – උපරි පණ්ණාසය – 3. සුඤ්ඤත වර්ගය

    ……….“ආනන්දය, නැවතද මහණතෙම ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සංඥාව මෙනෙහි නොකොට නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන සංඥාව මෙනෙහි නොකොට එකක්වූ විදර්ශනා චිත්ත සමාධිය මෙනෙහි කෙරේද, ඔහුගේ සිත විදර්ශනා චිත්ත සමාධියෙහි බැසගනී, පහදියි, පිහිටයි, ස්ථිරව පිහිටයි. හෙතෙම මෙසේ දැනගනී.

    මේ විදර්ශනා චිත්ත සමාධිය ප්‍රත්‍යය කරණකොට හටගන්නා ලද්දේය. සිතින් උපදින ලද්දේය. ප්‍රත්‍යයෙන් හටගන්නාලද සිතින් උපදිනලද යම් කිසිවක් වේනම් එය අනිත්‍යය. නිරුද්ධවන ස්වභාව ඇත්තේයයි දැන ගනී. මෙසේ දන්නාවූ මෙසේ දක්නාවූ ඔහුගේ සිත කාමාශ්‍රවයෙන්ද මිදෙයි භවාශ්‍රවයෙන්ද සිත මිදෙයි. අවිද්‍යාශ්‍රවයෙන්ද සිත මිදෙයි. මිදුනු කල්හි මිදුනේයයි දැනගැනීම ඇතිවෙයි. උත්පත්තිය ක්ෂයවිය. බඹසර (බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාව) වැස නිමවන ලදී. කටයුතු සියල්ල නිමකරණ ලදී. මින්පසු කළයුතු කිසිවක් නැතැයි දැනගනී. හෙතෙම මෙසේ දැනගනී. කාමාශ්‍රවයන් නිසාවූ යම් ක්ලේශ දාහයෝ වන්නාහු නම් ඔව්හු මේ ආර්‍ය මාර්ගයෙහි හා ඵලයෙහි නැත. භවාශ්‍රවයන් නිසාවූ යම් ක්ලෙශ දාහයෝ වන්නාහු නම් ඔව්හුද මෙහි නැත. අවිද්‍යාශ්‍රවය නිසාවූ යම් ක්ලෙශ දාහයෝ වන්නාහු නම් ඔව්හුද මෙහි නැත. ජිවිතෙන්ද්‍රියය නිසා පවත්නා ෂඩායතනයෙන් යුත් මේ කය නිසාවූ යම් දැවීම් මාත්‍රයක් වේ නම් ඒ දැවීම් මාත්‍රයම ඇත්තේය. හෙතෙම මේ සංඥාව කාමාශ්‍රවයෙන් සූන්‍යයයිද දැනගනී. මේ සංඥාව භවාශ්‍රවයෙන් සූන්‍යයයිද දැනගනී. මේ සංඥාව අවිද්‍යාශ්‍රවයෙන් සූන්‍යයයිද දැන ගනී. ජිවිතේන්ද්‍රියය නිසා පවත්නා ෂඩායතනයෙන් යුත් මේ කය නිසාවූ යම් එකම අසූන්‍යත්වයක් වේද, ඒ අසූන්‍යත්වයම ඇත්තේයයි දැනගන මෙසේ යමක් එහි නැති නම් එයින් එය සූන්‍යයයි දකී. එහි යමක් ඉතිරි නම් එය ශාන්තයයි දැනගනී. ආනන්දය, ඔහුට මෙසේ විද්‍යමානවූ වෙනස් නොවූ පිරිසිදුවූ සියල්ලට ශ්‍රෙෂ්ඨවූ සූන්‍යතාවය ඇතිවෙයි.

    “ආනන්දය, ඉකුත් කාලයෙහි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ පිරිසිදුවූ සියල්ලට ශ්‍රෙෂ්ඨවූ, ඵලසමාපත්තියට පැමිණ වාසය කළාහු නම් ඒ සියල්ලෝ මේ පිරිසිදු ඉතා උතුම් ඵලසමාපත්තියට පැමිණ වාසය කළාහුය. ආනන්දය, මතු කාලයෙහි යම් කිසි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ පිරිසිදුවූ, ඉතා උතුම්වූ පල සමවතට පැමිණ වාසය කරන්නාහු නම් ඒ සියල්ලෝම පිරිසිදුවූ, ඉතා උතුම්වූ, මේ ඵල සමවතට පැමිණ වාසය කරන්නාහුය. ආනන්දය, දැන් මේ කාලයෙහි යම් කිසි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ පිරිසිදු, අතිඋතුම් ඵලසමවතට පැමිණ වාසය කරත්නම් ඒ සියල්ලෝම මේ පිරිසිදු ඉතා උතුම් ඵලසමවතට පැමිණ වාසය කරති. ආනන්දය, එහෙයින් මෙහිදී පිරිසිදුවූ, ඉතා උතුම් පලසමවතට පැමිණ වාසය කරන්නෙමුයි. ආනන්දය, මෙසේ තොප විසින් හික්මිය යුතුයි.”
    භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළසේක. සතුටු සිතැති ආනන්ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ දෙශනාව සතුටින් පිළිගත්තෝය.

  • #4660

    chiranthi
  • #4773

    chiranthi

    සංයුත්තනිකායො මහා වර්ගය -4. ඉන්ද්‍රිය සංයුත්තය -4. සුඛින්ද්‍රිය වර්ගය- 10. උප්පටි පාටික සූත්‍රය

    ………..[10] “මහණෙනි මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම සැපයාගේ හා දුක්ඛයාගේ ප්‍රහාණයෙන් පළමුව සොම්නස් දොම්නසුන්ගේ නැතිකිරීමෙන් දුක්ද නොවූ සැපද නොවූ උපෙක්ඛා සහිත පාරිසුද්ධියෙන් යුත් චතුර්ථධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි. සොමනස්සින්ද්‍රිය ඉතිරි නොවී නිරුද්ධවේ. මහණෙනි, මේ මහණ තෙමේ සොමනස්සින්ද්‍රියයාගේ නිරොධය දැනගත්තේය. ඒ සඳහා සිත එළවන්නෙයයි කියනු ලැබේ.
    [11] “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි අප්‍රමාදීවූ කෙලෙස් තවන වීර්‍ය්‍යය ඇති සංසිඳවන ලද සිත් ඇතිව වාසය කරන්නාවූ භික්ෂුවට උපෙක්ඛින්ද්‍රිය උපදියි. හෙතෙම මෙසේ දැන ගනියි. මට මේ උපෙක්ඛින්ද්‍රිය උපන්නේය. ඒ උපෙක්ඛින්ද්‍රිය නිමිති සහිතය. නිදාන සහිතය. හෙතු සහිතය. ප්‍රත්‍යය සහිතය.
    “ඒ උපෙක්ඛින්ද්‍රිය වනාහි නිමිති රහිතව නිදාන රහිතව, හෙතු රහිතව උපදින්නේය යන මේ කරුණ විද්‍යමාන නොවේ.
    “හෙතෙම උපෙක්ඛින්ද්‍රියද දැනගනියි. උපෙක්ඛින්ද්‍රියට හෙතුවද දැනගනියි. උපෙක්ඛින්ද්‍රිය නිරොධයද දැනගනියි.
    යම්තැනක උපන් උපෙක්ඛින්ද්‍රිය ඉතිරි නොවී නිරුද්ධවේද, එයද දැනගනියි. කොතැන්හි උපන් උපෙක්ඛින්ද්‍රියය ඉතිරි නොවී නිරුද්ධවේද, මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙමේ සියලු ආකාරයෙන් නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනය ඉක්මවා සඤ්ඤාවෙදයිත නිරොධයට පැමිණ වාසය කරයි. මෙහි උපන් උපෙක්ඛින්ද්‍රියය ඉතිරි නොවී නිරුද්ධවේ.
    “මහණෙනි, මේ භික්ෂුව උපෙක්ඛින්ද්‍රියයාගේ නිරොධය දැනගත්තේයයි ඒ සඳහා සිත එළවන්නේයයි කියනුලැබේ.”

  • #4946

    chiranthi

    කෙසේ දන්නාවූ කෙසේ දක්නාවූ පුද්ගලයාහට අනතුරුව ආශ්‍රවයන්ගේ ක්ෂයවීම වේද?
    සංයුත්තනිකායො ඛන්ධක වර්ගය 1. ඛන්ධක සංයුත්තය 8. ඛජ්ජනීය වර්ගය 9. පාරිලෙය්‍යක සූත්‍රය
    https://suttacentral.net/si/sn22.81

  • #5044

    chiranthi

    විතක්ක විචාරයෙන් ආශ්‍රවක්ෂයට …
    මජ්ඣිම නිකාය – මූලපණ්ණාසක (මුල් සූත්‍ර පණස.) – 2. සීහනාද වර්ගය – 19. ද්වෙධා විතක්ක සූත්‍රය
    https://suttacentral.net/si/mn19

  • #5373

    chiranthi

    …….’’මහණෙනි, රූපයන් දැක ඒ කෙරෙහි නිමිති, අනුව්‍යංජන යනාදීන් සටහන් ගැනීමට වඩා ඇවිල ගන්නාවූ දිලිසෙන්නාවූ ගිනිදැල් සහිතවූ රත්වූ යකඩ කූරකින් ඇස හාරා දැමීම උතුමි. නිමිත්තාස්වාදයෙන් බැඳුනා වූ හෝ අනුව්‍යඤ්ජනාස්වාදයෙන් බැඳුණා වූ අවස්ථාවක (කර්මවිඥානය) කලුරිය කරන්නේ නම් නිරයත් තිරිසන්යෝනියත් යන ගතිදෙකින් එක්තරා ගතියකට පැමිණෙන්නේ ය. මහණෙනි මේ දොෂය දැක මම මෙසේ කියමි.”……

    සංයුත්තනිකායො- සළායතන වර්‍ගය – 1. සළායතන සංයුත්තය – 18. සමුද්ද වර්‍ගය – 8. ආදිත්ත පරියාය සූත්‍රය
    http://www.thripitakaya.org/tipitakaya/Index/127?s=1717

  • #5463

    chiranthi

    නීවරණයෙන් මිදෙන්න සැරියුත්හිමිගෙන් අවවාදයක් …
    නිවාරණය ප්‍රකට වූ විට එයත් සිතුවිල්ලක් ලෙස දකින්න…මම මගේ ආත්මය ලෙස අල්ලාගන්නේ නැතිව…

    අංගුත්තර නිකාය – එක නිපාතය – භාරංඩු (හෝ) කුසිනාරා වර්ගය – දුතිය අනුරුද්ධ සූත්‍රය

    “ඉක්බිති ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධ ස්ථවිර තෙමේ ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ හා සතුටුවිය, සතුටු වියයුතු සිහිකටයුතු කථා කොට නිමවා එක් පසෙක හිඳ ගත්තේය. එක් පසෙක හිඳගත් ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධ ස්ථවිර තෙමේ ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට මෙසේ වදාළේය.

    “ඇවැත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්ස, මම මිනිසත් බව ඉක්මවූ පිරිසිදුවූ දිවැසින් ලොක දහසක් බලමි. මා විසින් පටන්ගන්නා ලද වීර්‍ය්‍ය නො හැකුළුණේය. සිහිය එළඹ සිටියාය මුළා නොවූවාය. කය සංසිඳුණේය. දාහරහිත වූයේය. සිත එකඟව සමාධියට පැමිණියේය. එවිටද මාගේ සිත තෘෂ්ණා දෘෂ්ටීන්ගෙන් අල්වා නොගෙන ආශ්‍රවයන්ගෙන් නොමිදේ යයි’ කීය.

    “ඇවැත් අනුරුද්ධය, තොපට මම මෙසේ මිනිසත් බව ඉක්මවූ පිරිසිදු දිවැසින් දහසක් ලොකයන් බලමි යන යමක් ඇද්ද මෙය තොපගේ මානය වෙයි. අනුරුද්ධය, තොපට, මෙසේ මා විසින් වීර්‍ය්‍යය පටන් ගන්නා ලදී. වීර්‍ය්‍යය නොහැකුළුණේය. නුමුළාවූ සිහිය එළඹ සිටියාය. කය සංසිඳුණේය. දාහරහිතය. සිත එකඟවිය සමාධියට පැමිණියේය යන යමක් වේද මෙය තොපගේ උද්ධච්චය වෙයි.

    “අනුරුද්ධය, තොපට මෙසේ එවිටද මාගේ සිත තෘෂ්ණා දෘෂ්ටීන්ගෙන් අල්වා නොගෙන ආශ්‍රවයන් කෙරෙන් නොමිදේය යන යමක් වේද, මෙය තොපගේ විචිකිච්ඡාව වෙයි. “ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධ තෙමේ මේ ධර්ම තුන හැරදමා මේ ධර්ම තුන මෙනෙහි නොකොට නිර්වාණ ධාතුවට හිත එළවන්නේ නම් මැනවියයි” වදාළේය.

    “එකල්හි ආයුෂ්මත් අනුරුද්ධ ස්ථවිර තෙමේ තනිව සමූහයාගෙන් වෙන්ව අප්‍රමාදව කෙලෙස්තවන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්තව ආත්ම පරිත්‍යාගයෙන් වාසය කරන්නේ නොබෝ කලකින්ම කුලපුත්‍රයෝ යම් අර්ථයක් පිණිස ගිහිගෙයින් නික්ම ශසනයෙහි පැවිදිවෙත්ද මාර්ග බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාව අවසාන කොට ඇති ඒ අනුත්තර ධර්මය මේ ආත්මයෙහිම තෙමේ විශෙෂ ඥානයෙන් දැන ඊට පැමිණ වාසය කෙළේය.

    “ජාතිය ක්ෂයවිය. බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාව වැස නිමවනලදී. කළයුත්ත කරන ලදී. මෙයින් පසු ආත්මභාවයක් නැතැයි දැන ගත්තේය. අනුරුද්ධ තෙමේ රහතුන් අතුරෙන් එක්තරා රහත් පුද්ගලයෙක් විය.”

  • #5729

    chiranthi

    සංයුත්තනිකායො – මහා වර්ගය – 12. සච්ච සංයුත්තය – 3. කොටිගාම වර්ගය – 10. ගවම්පති සූත්‍රය
    ……. “මහණෙනි, යමෙක් දුක දකීද හෙතෙම දුකට හේතුවත් දකී. දුක නැතිකිරීමත් දකී. දුක නැතිකරන මාර්ගයත් දකී
    යමෙක් දුකට හෙතුව දකීද, හෙතෙම දුකද දකියි. දුක නැතිකිරීමද දකියි. දුක නැතිකරන මාර්ගයද දකියි.
    යමෙක් දුක නැතිකිරීම දකියිද හෙතෙම දුකද දකියි. දුකට හේතුවක් දකියි. දුක නැතිකරන මාර්ගයද දකියි.
    යමෙක් දුක නැතිකරන මාර්ගය දකියිද, හෙතෙම දුකද දකියි. දුකට හේතුවද දකියි. දුක නැතිවීමද දකීය” කියායි…….
    https://suttacentral.net/si/sn56.30

  • #5730

    chiranthi

    සංයුත්තනිකායො – සළායතන වර්‍ගය- 1. සළායතන සංයුත්තය – 7. මිගජාල වර්‍ගය – 5. සමිද්ධි සූත්‍රය
    මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහනුවර කලන්‍දක නිවාප නම්වූ වේළුවනාරාමයෙහි වැඩ වසන සේක. එකල්හි ආයුෂ්මත් සමිද්‍ධි ස්ථවිර තෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ එක් පසෙක හුන්නේය. එක් පසෙක හුන්නාවූ ආයුෂ්මත් සමිද්‍ධි ස්ථවිරතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැළ කෙළේය.
    ’’ස්වාමීනි, ’දුකය, දුකය’ යයි කියනු ලැබේ. ස්වාමීනි, කොපමණකින් වනාහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ වන්නේද?’’
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි ඇස ඇත්තේද, රූපයෝ ඇත්තාහුද, චක්ඛු විඥානය ඇත්තේද, චක්ඛු විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ ඇත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ ඇත්තේය. ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි කණ ඇත්තේද, ශබ්දයෝ ඇත්තාහුද, සෝත විඥානය ඇත්තේද, සෝත විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ ඇත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ ඇත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි නාසය ඇත්තේද, ගන්‍ධයෝ ඇත්තාහුද, ඝාණ විඥානය ඇත්තේද, ඝාණ විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ ඇත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ ඇත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි දිව ඇත්තේද, රසයෝ ඇත්තාහුද, ජිව්හා විඥානය ඇත්තේද, ජිව්හා විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ ඇත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ ඇත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි කය ඇත්තේද, ස්පර්‍ශයෝ ඇත්තාහුද, කාය විඥානය ඇත්තේද, කාය විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ ඇත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ ඇත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි සිත ඇත්තේද, ධර්‍මයෝ ඇත්තාහුද, මනෝ විඥානය ඇත්තේද, මනෝ විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ ඇත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ ඇත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි ඇස නැත්තේද, රූපයෝ නැත්තාහුද, චක්ඛු විඥානය නැත්තේද, චක්ඛු විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ නැත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ නැත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි කණ නැත්තේද, ශබ්දයෝ නැත්තාහුද, සෝත විඥානය නැත්තේද, සෝත විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ නැත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ නැත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි නාසය නැත්තේද, ගන්‍ධයෝ නැත්තාහුද, ඝාණ විඥානය නැත්තේද, ඝාණ විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ නැත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ නැත්තේය. ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි දිව නැත්තේද, රසයෝ නැත්තාහුද, ජිව්හා විඥානය නැත්තේද, ජිව්හා විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ නැත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ නැත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි කය නැත්තේද, ස්පර්‍ශයෝ නැත්තාහුද, කාය විඥානය නැත්තේද, කාය විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ නැත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ නැත්තේය.
    ’’සමිද්‍ධිය, යම් තැනක වනාහි සිත නැත්තේද, ධර්‍මයෝ නැත්තාහුද, මනෝ විඥානය නැත්තේද, මනෝ විඥානයෙන් දතයුතු ධර්‍මයෝ නැත්තාහුද, එහි දුක හෝ දුකය යන පැනවීම හෝ නැත්තේය’’ යි වදාළ සේක.

  • #5732

    chiranthi

    අඞ්ගුත්තරනිකායො – නවක නිපාතය -1. පළමු වෙනි පණ්ණාසකය – 1. සම්බොධි වර්‍ගය – 3. මෙඝිය සූත්‍රය

    …….’’මේඝියෙනි, කලණ මිතුරන් ඇති, කලණ යහලුවන් ඇති, යහපතට නැමුණු භික්‍ෂුවක් විසින්, ආර්‍ය්‍යවූ, නිබ්බෙධික (සසර කලකිරවන) මනාකොට දුක් කෙලවර කිරීමට පමණුවන, උදයත්‍ථ ගාමිණීපඤ්ඤාවෙන් යුක්තවූවෙක් වන්නේය යන මෙය කැමති විය යුතුය.
    මේඝියෙනි ඒ භික්‍ෂුව විසින් මේ පස් ආකාර ධර්‍මයන්හි පිහිටා සතර ධර්‍ම කෙනෙක් මත්තෙහි වැඩිය යුතු. රාගය නැති කිරීමට අසුභය වැඩිය යුතු. ව්‍යාපාදය නැති කිරීමට මෛත්‍රිය වැඩිය යුතු. විතක්කය නැති කිරීමට ආනාපාන සතිය වැඩිය යුතු. අස්මී මානය (මමය යන හැඟිම) නැති කිරීමට අනිච්ච සඤ්ඤාව වැඩිය යුතු. මේඝියෙනි, අනිච්ච සඤ්ඤාව ඇත්තාහට අනත්ත සඤ්ඤාව පිහිටයි. අනත්ත සඤ්ඤාව ඇත්තේ මේ ආත්මයේදීම නිවන් ලැබීමයයි කියන අස්මීමානය (මමය යන හැඟීම) නැති කිරීමට පමුණුවයි.’’
    https://suttacentral.net/si/an9.3

  • #5752

    chiranthi

    …’’ඇවැත්නි, කෙසේනම් කෙළෙසුන්ගෙන් තෙත් වන්නේද?

    ඇවැත්නි මේ ශාසනයෙහි භික්‍ෂුතෙම ඇසින් රූපයක් දැක ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ රූපය කෙරෙහි ඇලෙයිද, අප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ රූපයෙහි කිපෙයිද, නොඑළඹ සිටි කය පිළිබඳ සිහි ඇත්තේද, කාමාවචර සිතිවිලි වලින් යුක්තව වාසය කෙරෙයිද, යම් තැනෙක්හි මොහුට උපන්නාවූ ඒ ලාමකවූ අකුසල ධර්‍මයෝ ඉතිරිනොවී නිරුඬවෙත්ද, ඒ අර්හත්ඵල සමාධියද, අර්හත්ඵල ප්‍රඥාවද, නොදනීද,..

    …’’ඇවැත්නි, කෙසේනම් කෙළෙසුන්ගෙන් තෙත් නොවූ පුද්ගලයෙක්වේද,

    ඇවැත්නි, මේ ශාසනායහි භික්‍ෂුතෙම ඇසින් රූපයක් දැක ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ රූපයෙහි නොඇලේද, අප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ රූපයෙහි නොකිපේද, ලොකොත්තර සිතිවිලි වලින් යුක්තව කය පිළිබඳ සිහිය ඇතිව වාසය කෙරේද, යම් තැනෙක්හි ඔහුට උපන්නාවූ ඒ ලාමකවූ අකුසල ධර්‍මයෝ ඉතිරි නැතිව නිරුඬවෙත්ද, ඒ අර්හත්ඵල සමාධියද, අර්හත්ඵල ප්‍රඥාවද, තත්වූ පරිද්දෙන් දැනගණීද,..

    …’’ඇවැත්නි, මේ භික්‍ෂුතෙම චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ රූපයන් කෙරෙහි කෙලෙසුන්ගෙන් තෙත් නොවූයේ යයි කියනු ලැබේ. සෝත විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ ශබ්දයන් කෙරෙහි කෙලෙසුන්ගෙන් තෙත් නොවූයේ යයි කියනු ලැබේ. ඝාණ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ ගන්‍ධයන් කෙරෙහි කෙලෙසුන්ගෙන් තෙත් නොවූයේයයි කියනු ලැබේ. ජිව්හා විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ රසයන් කෙරෙහි කෙලෙසුන්ගෙන් තෙත් නොවූයේ යයි කියනු ලැබේ. කාය විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ ස්පර්‍ශයන් කෙරෙහි කෙලෙසුන්ගෙන් තෙත් නොවූයේයයි කියනු ලැබේ. මනො විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ ධර්‍මයන් කෙරෙහි කෙලෙසුන්ගෙන් තෙත් නොවූයේයයි කියනු ලැබේ.

    ’’ඇවැත්නි, මෙසේ වාසය කරන්නාවූ ඒ භික්‍ෂුවට ඇස නිසාද මාරයා ළංනොවෙයි. මාරයා ඉඩක් නොලබයි. මාරයා හේතුවක් නොලබයි. කණ නිසාද ඔහුට මාරයා ළංනොවෙයි. මාරයා ඉඩක් නොලබයි. මාරයා හේතුවක් නොලබයි. නාසය නිසාද ඔහුට මාරයා ළංනොවෙයි. මාරයා ඉඩක් නොලබයි. මාරයා හේතුවක් නොලබයි. දිව නිසාද ඔහුට මාරයා ළංනොවෙයි. මාරයා ඉඩක් නොලබයි. මාරයා හේතුවක් නොලබයි. කය නිසාද ඔහුට මාරයා ළංනොවෙයි. මාරයා ඉඩක් නොලබයි. මාරයා හේතුවක් නොලබයි. සිත නිසාද ඔහුට මාරයා ළංනොවෙයි. මාරයා ඉඩක් නොලබයි. මාරයා හේතුවක් නොලබයි.

    සංයුත්තනිකායො – සළායතන වර්‍ගය – 1. සළායතන සංයුත්තය – 19. ආසිවිස වර්‍ගය – 6. අවස්සුත සූත්‍රය
    https://suttacentral.net/si/sn35.243

  • #5753

    chiranthi

    නසන්ති සූත්‍රය, සතුල්ලපකායික වර්ගය, දෙවතා සංයූත්තය, සංයුත්තනිකාය.
    න තෙ කාමා යානි චිත්‍රානි ලොකෙ
    සඞ්කප්පරාගො පුරිසස්ස කාමො
    තිට්ඨන්ති චිත්‍රානි තථෙව ලොකෙ
    අථෙත්ථ ධීරා විනයන්ති ඡන්දං

    ලොව විසිතුරු රූපාදී යම් අරමුණු කෙනෙක් වෙත්ද, ඔවුහු කාමයෝ නොවෙත්.
    පුරුෂයාගේ ප්‍රිය ආදී වශයෙන් ඇති කරගන්නා රාගික අදහස් කාමයයි.
    ලොව විසිතුරු රූපාදීහු තමන් සිටි ලෙසම සිටිත්.
    එතෙකුදූ වුවත් නුවණ ඇත්තෝ එහි ඇල්ම දුරලත්.
    —————————————————————————————-
    මාගන්දිය සූත්‍රය, සුත්ත නිපාතය, අට්‌ඨක වර්ගය.
    සඤ්ඤා විරත්තස්ස නසන්ති ගන්ථා
    පඤ්ඤා විමුත්තස්ස නසන්ති මොහා
    සඤ්ඤංච දිට්ඨිංච යෙ අග්ගහෙසුං
    තෙ ඝට්ටයන්තා විචරන්ති ලොකෙ

    පහවූ සංඥා ඇත්තාහට ගැට නැත.
    විදර්ශනා ඥානයෙන් කෙලෙසුන්ගෙන් මිදුනහුට මොහය නැත.
    යම් කෙනෙක් සංඥාවද දෘෂ්ටියද දැඩිව ගත්තාහුද ඔව්හු ගැටෙමින් ලෝකයෙහි හැසිරෙත්.

  • #5768

    admin
    Keymaster

    පින්වත් ඔබ අතින් ගෞරවනීය ස්වාමීන් වහන්සේගෙන් නිරෝධවු ධර්ම දේශනා ඉංග්‍රිසි භාෂාවට පරිවර්තනය වි ඇත්නම්, අප වෙත ලැබීමට සලස්වන මෙන් මෛත්‍රියෙන් සිහිපත් කරමු.

    If you have any Dhamma Sermon preached by Rev Thero that was translated into English, please send us. Your effort would be much appreciated with much merits.

  • #5886

    chiranthi

    මජ්ඣිම නිකාය – උපරි පණ්ණාසය – 2. අනුපද වර්ගය – 113. සප්පුරිස සූත්‍රය

    …….“තවද මහණෙනි, අසත්පුරුෂ තෙමේ සැපය දුරු කිරීමෙන්ද දුක්ඛය දුරුකිරීමෙන්ද පළමුවම සොම්නස් දොම්නස් දෙක දුරුකිරීමෙන්ද, සැපයද, නැති දුකද නැති උපෙක්ෂාවෙන් හටගත් පිරිසිදු සිහිය ඇති චතුර්ථධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කරයි. හෙතෙම මෙසේ සිතයි. ‘මම වනාහි චතුර්ථ ධ්‍යාන ලාභියෙක් වෙමි. මේ අන්‍ය භික්ෂූහු චතුර්ථ ධ්‍යාන ලාභීහු නොවෙත්, කියායි.’ චතුර්ථධ්‍යාන සමාපත්තිය කරණ කොටගෙන තමා උසස්කොට සලකයි. අනුන් හෙළාදකියි. මහණෙනි, මෙයද අසත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    ‘මහණෙනි, සත්පුරුෂතෙමේ වනාහි මෙසේ සිතයි. ‘චතුර්ථධ්‍යාන සමාපත්තියෙනුදු තෘෂ්ණා රහිත බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදී. යම් යම් ආකාරයකින් තෘෂ්ණාදෘෂ්ටි වශයෙන් හඟිද්ද එය අනික් පරිද්දකින්ම වේය” යනුවෙනි. හෙතෙම තෘෂ්ණා රහිත බවම කරුණුකොට ඒ චතුර්ථධ්‍යාන සමාපත්තිය කරණ කොට ගෙන තමන් උසස්කොට නොසලකයි අනුන් පහත්කොට නොසිතයි. මහණෙනි, මෙයද සත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “තවද මහණෙනි, අසත්පුරුෂතෙමේ සියලු ආකාරයෙන් රූප සංඥාවන්ගේ ඉක්මවීමෙන්, ගැටීම් සංඥාවන්ගේ දුරුකිරීමෙන්, නොයෙක්සංඥාවන්ගේ නොමෙනෙහි කිරීමෙන් ආකාශය අනන්තයයි භාවනාකොට ආකාසානඤ්චායතනයට පැමිණ වාසය කෙරෙයි. හෙතෙම මෙසේ සිතයි, ‘මම වනාහි ආකාසානඤ්චායතන සමාධි ලාභියෙක් වෙමි. මේ අනික් භික්ෂූහු ආකාසානඤ්චායතන සමාපත්තිලාභීහූ නොවෙත්ය’ කියායි. හෙතෙම ඒ ආකාසානඤ්චායතන සමාපත්තිය කරණකොට තමන් උසස්කොට සිතයි. අනුන් හෙළා දකියි. මහණෙනි, මෙයද අසත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “මහණෙනි, සත්පුරුෂතෙමේ වනාහි මෙසේ සිතයි. ‘ආකාසානඤ්චායතන සමාපත්තියෙනුදු තෘෂ්ණා රහිතබව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණලදී. යම් යම් ආකාරයකින් තෘෂ්ණාදෘෂ්ටි වශයෙන් හඟිද්ද, එය එයින් අන් අයුරකින්ම වෙයි’ කියායි. හෙතෙම තෘෂ්ණා රහිත බව කරුණුකොට එම ආකාසානඤ්චායතන සමාපත්තිය කරණ කොටගෙන තමා උසස්කොට නොසිතයි. අනුන් හෙළා නොදකියි. මහණෙනි, මෙයද සත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “තවද මහණෙනි, අසත්පුරුෂතෙමේ සියලු ආකාරයෙන් ආකාසානඤ්චායතනය ඉක්මවා විඤ්ඤාණය අනන්තය’යි විඤ්ඤාණඤ්චායතනයට පැමිණ වාසය කරයි. හෙතෙම මෙසේ කල්පනා කරයි. ‘මම වනාහි විඤ්ඤාණඤ්චායතන සමාපත්ති ලාභියෙක් වෙමි. මේ අනික් භික්ෂුහු විඤ්ඤාණඤ්චායතන සමාපත්ති ලාභීහු නොවෙති,’ කියායි. හෙතෙම ඒ විඤ්ඤාණඤ්චායතන සමාපත්තිය කරණකොටගෙන තමන් උසස්කොට සිතයි. අනුන් හෙළාදකියි. මහණෙනි, මෙයද අසත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “මහණෙනි, සත්පුරුෂතෙමේ වනාහි මෙසේ සිතයි. ‘විඤ්ඤාණඤ්චායතන සමාපත්තියෙනුදු තෘෂ්ණා රහිත බව භාග්‍යවතුන්වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදී. යම් යම් ආකාරයකින් තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි වශයෙන් හඟිද්ද, එය එයින් අන් අයුරකින්ම වේය’ කියායි. හෙතෙම තෘෂ්ණා රහිත බවම කරුණු කොට එම විඤ්ඤාණඤ්චායතන සමාපත්තිය කරණකොට ගෙන තමා උසස්කොට නොසිතයි, අනුන් පහත්කොට නොසලකයි. මහණෙනි, මෙයද සත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “තවද මහණෙනි, අසත්පුරුෂතෙමේ සියළු ආකාරයෙන් විඤ්ඤාණඤ්චායතනය ඉක්මවා කිසිවක් නැතැයි භාවනා කොට ආකිඤ්චඤ්ඤායතනයට පැමිණ වෙසෙයි. හෙතෙම මෙසේ සිතයි. ‘මම වනාහි ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සමාපත්ති ලාභියෙක් වෙමි. මේ අනික් භික්ෂූහු ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සමාපත්ති ලාභීහු නොවෙති’ කියායි. හෙතෙම ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සමාපත්තිය කරණකොටගෙන තමන් උසස් කොට සිතයි. අනුන් හෙළාදකියි. මහණෙනි, මෙයද අසත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “මහණෙනි, සත්පුරුෂතෙමේ වනාහි මෙසේ සිතයි. ‘ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සමාපත්තියෙනුදු තෘෂ්ණා රහිත බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණලදී. යම් යම් ආකාරයකින් තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි වශයෙන් හඟිද්ද, එය අන් අයුරකින්ම වෙයි’ කියායි. හෙතෙම තෘෂ්ණා රහිත බව කරුණුකොට එම ආකිඤ්චඤ්ඤායතන සමාපත්තිය කරණකොටගෙන තමා උසස්කොට නොසිතයි. අනුන් පහත්කොට නොසලකයි. මහණෙනි, මෙයද සත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “තවද මහණෙනි, අසත්පුරුෂතෙමේ සියලු ආකාරයෙන් ආකිඤ්චඤ්ඤායතනය ඉක්මවා නෙවසඤ්ඤා නාසඤ්ඤායතනයට පැමිණ වෙසේ. හෙතෙම මෙසේ සිතයි. ‘මම වනාහි නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන සමාපත්ති ලාභියෙක් වෙමි. මේ අනික් භික්ෂූහු නෙවසඤ්ඤානා සඤ්ඤයතන සමාපත්තිලාභීහු නොවෙති’ කියායි. හෙතෙම ඒ නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤයතන සමාපත්තිය කරණකොටගෙන තමන් උසස්කොට සිතයි. අනුන් හෙළා දකියි. මහණෙනි, මෙයද අසත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “මහණෙනි, සත්පුරුෂතෙමේ වනාහි මෙසේ සිතයි. ‘නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤා සමාපත්තියෙනුදු තෘෂ්ණා රහිත බව භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණලදී. යම් යම් ආකාරයකින් තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි වශයෙන් හඟිද්ද, එය එයින් අන් අයුරකින්ම වෙයි’ කියායි. හෙතෙම තෘෂ්ණා රහිතබව කරුණුකොට එම නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතන සමාපත්තිය කරණකොටගෙන තමා උසස්කොට නොසිතයි, අනුන් පහත්කොට නොසලකයි. මහණෙනි, මෙයද සත්පුරුෂ ධර්මයකි.

    “තවද මහණෙනි, සත්පුරුෂතෙමේ සියලු ආකාරයෙන් නෙවසඤ්ඤානාසඤ්ඤායතනය ඉක්මවා සඤ්ඤාවේදයික නිරොධයට පැමිණ වෙසෙයි. නුවණින් දැක ආශ්‍රවයෝ ක්ෂය බවට පමුණුවත්. මහණෙනි, මේ මහණතෙමේද කිසිවක් තණ්හා දිට්ඨි මාන වශයෙන් නොසිතයි. කිසි තැනෙක්හි තණ්හා දිට්ඨි මාන වශයෙන් නොසිතයි. කිසිවක් කරණ කොටගෙන තණ්හා දිට්ඨි මාන වශයෙන් නොසිතයි,” භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළසේක. ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දෙශනාවට සතුටුවූහ.
    මජ්ඣිම නිකාය – උපරි පණ්ණාසය – 2. අනුපද වර්ගය – 113. සප්පුරිස සූත්‍රය
    https://suttacentral.net/si/mn113

  • #5939

    achini

    3102.02 දේශණය – අධි සමාධි කණ්ඩායම සදහා දේශණා වුනු
     විදර්ශණා උපක්ලේෂ 11
    1. සැකය
    2. අමනසිකාරය (නුවණින් සලකා නොබැලීම)
    3. ථීනමිද්දය (මෝහය නැත්නම් නොදැනුවත් කම)
    4. තැති ගැන්ම (භයක් ඇතිවීම)
    5. අධික ප්‍රීතිය
    6. කායික විඩාව (කයෙහි අපහසුතාවය)
    7. අධික වීර්යය
    8. ලිහිල් වීර්යය (වීර්යය නැතිවීම)
    9. තෘෂ්ණාව
    10. නානාත්ව සංඥා (විවිධාකාර සංඥා ගැනීම. උදා. මට මෙහෙම උනානේ, මේ වගේ දෙයක් සිද්ධ වුනානේ ආදී වශයෙන් අතීත පංචස්කන්ධය මෙනෙහි කිරීම. නානාත්ව සංඥාව = ලෝකය)
    11. රූප අරමුණු නැවත නැවත මෙනෙහි කිරීම

    රහත් වෙනතාක් මෙම උපක්ලේෂ අප තුල පවතිනවා. මෙම උපක්ලේෂ පිළිබදව බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශණා කලේ අනුරුද්ධ භික්ෂුන් වහන්සේ ප්‍රමුඛ තවත් භික්ෂුන් වහන්සේලා දෙනමක් අරබයායි.

    විදර්ශණා භාවනාවේදී ඇති වන ආලෝක අරමුණු ඇති නැති වීමට හේතු වුයේ මෙම විදර්ශණා උපක්ලේෂ 11යි.

    සමාධිය යනු එක අරමුණකට කොටුවීමයි. අරමුණකින් තොර සමාධියක් නොමැත. අරමුණකින් නොමැතිව ඇත්තේ විමුක්තියයි. එක අරමුණකට කොටුවීම යනු වර්ථමාන මොහොතයි. නැතහොත් මේ මොහොතයි. සමාධිය යනු නොකැලඹිලි ස්වභාවයයි. (උදා. බොර නැති වතුර, රොන් මඩ ඉවත් කර පිරිසිදු වතුර). One pointed mind ඒකාග්‍ර වෙලා තියෙන්නේ මේ මොහොතට.

    ධාතු මනසිකාරයේදී සංඥාවේ වටිනාකමයි දියවෙන්නේ. ධාතු මනසිකාරයේදී සංඥාව එන්න කලින් දැනුම් දෙනවා. සංඥාවක් එන බව තමන් දන්නවානම් කලබල වීමේ අවශ්‍යාතවයක් ඇතිවෙන්නේ නැහැ. ධාතුමනසිකාරයේදී සමහර වෙනස්වීම් වලට සංඥාව දෙනවා. සමහර සංඥා වලට සංඥා නොදේ. ඒ නිසා සංඥාව එන දිහා බලන් ඉන්න කෙනාට පමණයි මේක තේරෙන්නේ.

    ධාතුමනසිකාරයේදී එන රූප, වේදනා, සංඥා කිසිවක් උපාදාන කරගන්නේ නැත.

    ධාතුමනසිකාරයේදී සතිය ඉන්නේ කිදාබැසගෙනයි. ඇතුලට බැහැලා ඉන්නේ සතියයි. මෙහිදී සතිය බලයක් බවටයි පත්වෙලා ඉන්නේ. ඒ තුලින් තමයි ප්‍රඥාවෙන් විවිධ පැතිකඩවලින් බැලීම සිදුවන්නේ.

    ධාතුමනසිකාරයේදී ප්‍රකට වන්නේ මනසිකාරයක් පමණයි.

    මේ මොහොතට අනුගත වීම තුල උපක්ලේෂ 11ම නැතිවී යයි. මේ මොහොතට අනුගත වීම තුල වීර්ය සමතුලිත වී පවතී.

    මේ මොහොතට එළඹීමත් මට කලහැකි දෙයක් නොවේ. මම දැනගත් දෙයකි.

    මේ මොහොතේ ප්‍රකට වු මනසිකාරය යනු මොකක්ද කියලා යෝනිසෝමනසිකාරයට දාලා භාවනා කලොත් දැනගන්නේ මේ මොහොතේ ප්‍රකට වු මනසිකාරයයි.

    ධාතුමනසිකාරයේදී මේ මොහොතේ තමා තුල වෙච්ච දේ දැනගැනීම යනු ක්‍රියා සිතුවිල්ලකි.

    රහතුන් වහන්සේට කිසිම දෙයක් මෙනෙහි වන්නේත්, ප්‍රත්‍යක්ෂ වන්නේත් නැත. මොනම වචනයක්වත් කියවෙන්නේත් නැත.

    අතීත පංචස්කන්ධයක් බාරගන්නද මේ යන්නේ, ඒකෙන් අනාගත පංචස්කන්ධයක් හදන්නද යන්නේ කියලා සමාධියේදී බලන්න ඕන. (උදා. කාපු බෝංචි රසයි ඒක නැවත කන්න ඕන)

    ඕකප්පන ශ්‍රද්ධාව ඇතිවීමේදී විචිකිච්චාව සම්පුර්ණයෙන්ම නැති වී යයි.

    සංයෝජන නැතිවෙනකම්ම සංයෝජන තියෙනවා. අප තුල අවිද්‍යා අනුශය, මාන අනුශය තියෙන නිසා වරින් වර දිට්ඨි ගත වේ. (මම, මගේ, මගේ ආත්මය – විහාර සුත්‍රය)

    අනාගාමී වෙච්ච කෙනා තුලත් උපාදාන ඇත.

    ධර්මය මෙනෙහි කරනවා යනු නැවත නැවත නුවණින් සලකා බලමින් ඇසු ධර්මය අලුත් කර ගැනීමයි.

    නිත්‍ය සංඥාව ගන්නකොට වරින් වර මම, මගේ, මගේ ආත්මය ගන්නවා. උපාදාන කරගත්තා කියන්නේ මම,මගේ, මගේ ආත්මය විදියට බාර ගත්තා කියන එකයි.ප්‍රකට වීමක් ගැන කථා කරන තාක් කල් මමයා ඉන්නවා.

    සකෘදාගාමී වෙනකොට කාමරාග, පටිඝ තුනී වේ. මෙම අවස්ථාව වන විට අප තුල තිබෙන ධර්ම කරුණු තව අලුත් වේ.

    සෘතමය ඥාණ යනු අප තුල ඇතුලත ඇති අධර්මය වෙනුවට ධර්මය තැන්පත් කිරීමකි.

    ධර්ම කරුණු මෙනෙහි කිරීමේදී එය උපාදානයක් නොවීමට නම් එය සංඥාවක් ලෙස මෙනෙහි නොකල යුතුයි.

    අවබෝධය ඇත්තේ විශ්වය තුලයි.

    ධර්මය තුල යන ගමනේ ධර්මය නිවැරදි ලෙස update විය යුතුයි.

    ධර්මය අවබෝධ කරගන්නේ ධාතුමනසිකාරය හරහා එන සංඥා මගිනි. මේ වන විට අරමුණු සියල්ල සංසිදී තිබිය යුතුය.

    සංඥා නිරෝධය යනු සංඥාව උපකාර කරගෙන මම, මගේ , මගේ ආත්මය නැතිකර ගැනීමයි.

  • #5940

    achini

    3102.4 අධි සමාධි – 2017/03/03

    හතරවන ධ්‍යානයේදී අන්ත දෙක (සෝමනස්ස, දෝමනස්ස) නැහැ. පවතින්නේ අදුක්කම සුඛයයි. තමා කයෙන් නිදහස්. කයේ වේදනා සියල්ල තිබුණත් එකක්වත් වාර්තාකරණයට යන්නේ නෑ. අන්ත දෙක අයින් වෙලා. උපේක්ෂාවේ ඉන්නේ. මැද ඉන්නේ. ඒ නිසා සෝමනස්ස දෝමනස්ස දෙපැත්තට යන්නේ නෑ. මේ අවස්ථාවේ තියෙන්නේ ප්‍රඥාවන්තයාගේ උපේක්ෂාවයි. මේ අවස්ථාවේ ඇත්තේ සමාධි ඉන්ද්‍රියයි. මේ වෙනකොට ශ්‍රද්ධා,විරිය,සති,ප්‍රඥා යන අනෙක් ඉන්ද්‍රියයන් සියල්ලත් වැඩිලා. මෙතනදි අනිත්‍ය,දුක්ක,අනාත්ම, පංචඋපාදානස්කන්ධය යම් දුරකට තියෙනවා. ඒ හතරවන ධ්‍යානය තුල කාමගුණ කියලා අල්ලා ගන්නා වු කොටස් ටික ක්‍රමානුකුලව සංසිදිච්ච බව තේරුම් යනවා. මේ ලෝකේ තිබෙන්නාවු කරදර වලින් අත්මිදිලා ඉන්න පුලුවන්. මෙහිදි කාය සංස්කාර සංසිදිලයි තියෙන්නේ. දැන් ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ සංඥා වේදනා දෙක පමණයි. හතරවෙනි ධ්‍යානය තුල දැන් ධාතුමනසිකාරය වෙන්කරලා හදුනාගැනීමට හැකි විය යුතුයි. 4වෙනි ධ්‍යානය වෙනස් වෙනවා. ධාතුමනසිකාරයත් වෙනස් වෙනවා නමුත් ඒ වෙනස්වීම ධාතුමනසිකාරය පැත්තෙන් විතරයි. මේ දෙක අතර අන්තර් සම්බන්ධතාවයක් නැහැ. හතරවෙනි ධ්‍යනයයි, ධාතුමනසිකාරයයි කියන්නෙ දෙකක්. ධාතු මනසිකාරය තියෙනවා කියන්නෙ සංඥා වේදනා දෙක තියෙනවා. සංඥා වේදනා දෙක තියෙනවා කියන්නේ මම ඉන්නවා. මෙතනදී රූපය සංසිදිලා (කාය සංස්කාර) හැබැයි අපි ධ්‍යානය රූපයක් විදියට අල්ලා ගත්තා. ධාතුමනසිකාරය රූපයක් විදියට අල්ලා ගත්තා.

    • #6055

      admin

      මෙම දේශනාව ශ්‍රවණය කල අනෙකුත් පින්වතුන් තේරුම්ගත් ආකාරය ප්‍රකාශ කරන්නේ නම් මේ මොහොත අත්දැකීමට වෙරදරන සියලු පින්වතුන්හට ප්‍රයෝජනවත් විය නොහැකිද?

  • #5956

    achini

    3102.4 අධි සමාධි – 2017/03/03

    දියුණු යෝගාවචරයෙක් තුල ඕනෑම වෙලාවක ඕනෑම මොහොතක තිබෙන්නාවු අකණ්ඩ ස්වභාවය තමයි ධාතු මනසිකාරය. 4 වෙනි ධ්‍යානය කියන්නේ අඛණ්ඩ ස්වභාවය නෙමෙයි. හතරවෙනි ධ්‍යානය මාරු වෙනවා. ධාතුමනසිකාරය මාරුවෙන්න බැහැ. නැතිවෙන්න බැහැ. සංසිදෙන්න පුඵවන්. නමුත් ආයෙත් ධාතුමනසිකාරය එනවා. සංසිදීම දැනගැනීම. ඒ හරහා ඒ හරහා තමන් ගමන ඉස්සරහට යනවා කියන එක තමයි කියන්නේ එතන. වේදනා සංඥා දෙක ක්‍රියාත්මකයි. ඒ වේදනා සංඥා දෙක ක්‍රියාත්මක වීම තුල තමන් දන්නවා තමන් මැරිලා නැහැයි කියන එක. එතන තමන්ගේ කාය සාක්ෂියක් තියෙනවා. ඒ කාය සාක්ෂිය හරහා තමන් ඉන්නවා. ධාතුමනසිකාරය තියෙන්නේ කාය සාක්ෂිය තුලයි. ධාතුමනසිකාරයේ තිබෙන්නාවු කාය සාක්ෂිය තුල ඒ බව දැනගැනීමක් තියෙනවා මනස හරහා. විදීමක් තියෙනවා කයේ විදීමක්. කයේ විදීමට අමතරව මනසේ විදීමක් තියෙනවා. විදීම් 2ක් තියෙනවා

    හතරවෙනි ධ්‍යානයේදී කයේ විදීමක් නැහැ. කාය සංස්කාර සංසිදිලා. එතන තියෙන්නේ මනසේ විදීම පමණයි. හතරවෙනි ධ්‍යානයට අදාලව එතනදි බැලුවොත් නිවන වලක්වනවා ධාතු මනසිකාරය. ධාතුමනසිකාරය භාවනා කරන නිසා එන එකක් නෙමෙයි. ධාතුමනසිකාරය හරහායි සංඥාව හදලා දෙන්නේ. තමන් ජීවත් වෙනවා කියන එකට තිබෙන්නාවු සාක්ෂිය තමයි ධාතු මනසිකාරය. ඒක භාවනා කලත් නොකලත් සෑම කෙනෙක් තුලම පවතින්නාවු අඛණ්ඩ ක්‍රියාකාරිත්වය. භාවනා යෝගියා ඒක දන්නේ භාවනා කිරීම තුල ධාතුමනසිකාරය ප්‍රකට වීම හරහායි. භාවනා නොකරන කෙනා මේ ගැන දන්නේ නැහැ. එතකොට ධාතු මනසිකාරය දන්නේ නැහැ කියන්නේ මේ ලෝකේ මම ඉන්නවා කියන එක දන්නේ නැහැ කියන එකයි.

    එතකොට ධාතුමනසිකාරය සංසිදුනා කියන්නේ චිත්ත සංස්කාර (සංඥා,වේදනා) සංසිදීම. අප කිව්වා වු පස්වෙනි සංසිදීම. සංඥා වේදියිත නිරෝධය. එතකොට ධාතුමනසිකාරයක් තිබෙන බව දැනගන්න විදියක් නැහැ. ධාතුමනසිකාරය කියන්නේ කය තුල ඇතිවන්නාවු ක්‍රියාකාරිත්වය. දැනගන්නේ වේදනාව සංඥාව හරහායි. සංඥාවයි වේදනාවයි දෙක සංසිදුනු වෙලාවෙදි ධාතුමනසිකාරයක් බව දැනගන්න බැහැ. එතකොට කයක් නැහැ. නින්ද ගිය වෙලාව හා සමානයි. මැරිච්ච වෙලාව හා සමානයි. වෙනස මැරිච්ච එක්කෙනාගේ ආයුෂ ඉවර වෙලා තියෙන නිසා, විඥාණය නැතිවෙලා තියෙන නිසා, උෂ්ණය නැති වෙලා තියෙන නිසා ආයේ පණ ලබන්නේ නැහැ. කයක් නැති බව දැනුන වෙලාවේ ධාතුමනසිකාරය තුල ආයුෂය තියෙන නිසා, උෂ්ණය තියෙන නිසා නැවත ආයේ ආයේ කය පණ ලබනවා.

    සංඥා වේදයිත නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදුන කෙනා තුල ආයුෂය තියෙන නිසා, උෂ්ණය තියෙන නිසා නැවත ආයෙත් සමාධියෙන් නැගිටින විට නැවත ආයේ කය පණ ලබනවා. සංඥා වේදයිත නිරෝධ සමාපත්තියෙන් නැගී සිටියම ආයේ කය පණ ලබනවා. සංඥා වේදයිත සමාපත්තියට සමවැදුන කෙනාගේ සංඥා වේදනා දෙක නැහැ. ආයුෂය තියෙනවා, උෂ්ණය තියෙනවා නමුත් විඥාණය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නැහැ. විඥාණයේ ක්‍රියාකාරිත්වය නැහැ.

    විඥාණයේ ක්‍රියාකාරිත්වය එලියට දෙන්නේ සංඥාවයි, වේදනාවයි හරහා. අනෙක් ඒවා හරහා නෙමෙයි. ඒ දෙක නතර වෙච්ච තැන විඥාණයේ ක්‍රියාකාරිත්වය නතර වුනා. නතර වුනා කියලා අපට තේරෙන්නේ නමුත් අභ්‍යන්තරයේ උෂ්ණත්වය පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය කටයුතු ටික කෙරෙනවා. ඒ නිසා දවස් 7කට සම වැදුනත් මේකට මොකුත් වෙන්නේ නැහැ. ගිනි තිබ්බත් ගිනි ගන්නෙත් නැහැ. රහතන් වහන්සේ අධිෂ්ඨාන කරල තිබ්බොත් මේක ගිනි තිබ්බත් ගිනි ගන්නේ නැහැ. ගංවතුරකට ගහගෙන යන්නේ නැහැ. මොකද ඒ වෙලාවේ රහතුන් වහන්සේ විශ්වයෙන් අයින් වෙලා ඉන්නේ. එහෙම එකක් තියෙනවා රහතුන් වහන්සේලා ගැන සුත්‍ර පිටකයේ. එකක් නෙමෙයි කිහිපයක් තියෙනවා.

    ඊලගට මෙකෙන් අවධි උනාම නැගිට්ටහම නැගී සිටියම කොහොමද වෙන්නේ. මේකෙන් නැගී සිටියම මොකක්ද මුලින්ම හටගන්නාවු සංස්කාරය? මුලින්ම හටගන්නේ චිත්ත සංස්කාරයයි. චිත්ත සංස්කාර හටගැනීම හරහා දැනගන්නවා කාය සංස්කාර ක්‍රියාත්මක වන බව. අන්න කාය සංස්කාර හට ගන්නවා. නැවතත් ආශ්වාස ප්‍රාශ්වාස හටගන්නවා. ඊලගට වචී සංස්කාර. පස්සෙයි කථා කරන්න පටන් ගන්නේ. ඊට පස්සෙයි වචන එන්න පටන් ගන්නේ. ඊට පස්සෙයි විතක්ක විචාර කරන්නේ. මුලින්ම විතක්ක විචාර කරන්න නම් කය වැඩ කරන්න ඕන. කය වැඩ නොකර විතක්ක විචාර කරන්න බැහැ. කය වැඩ කරන්න නම් කය වැඩ කරන බව දැනගන්න මනස වැඩ කරන්න ඕන. එතකොට චිත්ත සංස්කාර මුලින්ම හට ගන්නවා. ඊට පස්සේ කාය සංස්කාර. ඊට පස්සේ වචී සංස්කාර. ඔය විදියටයි ඕක ආපස්සට එන්නේ.

    හතරවෙනි ධ්‍යානය මුලිකව ප්‍රකට වී දියුණු වුනාට පසුව චිත්තක්ෂණයකට හෝ මේ තත්වයට යා හැකියි. ඒක අපිට හසුවෙන්නේ නැත්තේ මොකද චිත්තක්ෂණයක් කියන්නේ බොහොම පොඩි කාලයක් නිසා. ඒ නිසා ඒක චිත්තක්ෂණ කිහිපයකට කොටුවෙච්ච වෙලාවෙදි තමයි අපිට අහුවෙන්නේ. චිත්තක්ෂණ කිහිපයකට කොටුවෙච්ච වෙලාවෙදි අපට අහුවෙනවා. හැබැයි මෙතන ප්‍රවේශම් වෙන්න ඕන නින්දෙන්. ථීනමිද්දය ඇවිල්ලා නින්ද යන්නත් පුඵවන්. 4වෙනි ධ්‍යානයේදී වෙන දෙයක් ඕක. ධාතු මනසිකාරය හොදට ප්‍රකට වෙලා තියෙනවනම් ධාතු මනසිකාරය හොදටම ප්‍රකට වෙලා තියෙනවනම් නින්ද ටිකක් පාලනය වෙනවා. නැත්නම් නින්ද පාලනය වෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා ධාතු මනසිකාරය ප්‍රකට කරගෙන ඒ තුල ඉන්නවානම් නිතරම කායික වේදනාවක් තියෙනවා. අන්න ඒ කායික වේදනාව අත්විදිනව නම් නින්දෙන් ටිකක් බේරිලා ඉන්න පුඵවන්. නැත්නම් සමහර අය කියනවා නිවන් දැක්කයි නිවනේ හිටියයි කියලා නිදාගෙනත් නැගිටලා. නිදාගත්ත එක ගැන නෙමෙයි මේ කථා කරන්නේ.

    මේ නිවන කොහොමද තමන් අත් දැක්කේ මේ මොහොතේ. එතකොට ධාතුමනසිකාරය නැතිබව තමන්ට ඒ වෙලාවේ දැනගන්න ක්‍රමයක් නැහැ. මොකද ධාතු මනසිකාරය දැනගන්න තියෙන සංඥා, වේදනා දෙක තමයි සංසිදිලා තියෙන්නේ. එතකොට කිසිදු හටගැනීමක් නැහැ. අන්න රහත් වුනා වු චිත්තක්ෂණය. එතකොට මොකද වෙලා තියෙන්නේ. රාග,ද්වේශ,මෝහ තුන නැහැ. ඔන්න විමුක්තිය. අර කලින් කිව්වා වු අනිමිත්ත චේතෝ සමාධිය දැන් අනිමිත්ත චේතෝ විමුක්තිය බවට පත්වෙලා. කොයි පැත්තෙන් ගියත් යන්න පුඵවන්. ධ්‍යානගත වීමකින් කරන්න බැහැ කියන එක දැන් හොදටම තේරුම් ගන්න. ධ්‍යානගත වීමකින් තොරව නිවනක් දකිනව නම් කවුරු හරි ඒක නොසිදුවිය හැක්කක්. එහෙම තමයි බුදු පියාණන් වහන්සේ දේශණා කරන්නේ. නිවන අත්දැකලා තියෙනවා ධ්‍යානගත වුනේ නැතිව කියලා කියනවනම් ඒක නොදැනුවත්කම තුල සහ අනවබෝධය තුල කියන කථාවක්.

    • #6043

      chiranthi

      much merits for publishing this.

    • #6056

      admin

      අනෙකුත් පින්වතුන් තේරුම්ගත් ආකාරය ප්‍රකාශ කරන්නේ නම් මේ මොහොත අත්දැකීමට වෙරදරන සියලු පින්වතුන්හට ප්‍රයෝජනවත් විය හැකිනේද?

  • #6063

    achini

    MDM 01 – 2017/03/12

    • අලුත් බණ ඇහෙනකොට පරණ බණ ඉවත්වෙලා . පරණ කුණු ඉවත්වෙලා. මේක නැවත නැවත අලුත් විය යුතුයි. හෝද හෝද මඩේ දානවා කියන්නේ ඒකයි. ඒක තමයි සෘතමය ඥාණ කියල කියන්නේ.

    • බණ ශ්‍රවණය කිරීමේදී අපට වැදගත් වන්නේ බණේ තියෙන වචන නෙමෙයි. අපට වැදගත් වන්නේ බණේ තියෙන යටි අර්ථයයි. අවබෝධ කරගත යුත්තේ එම අර්ථයයි.

    • අලුත් බණ ඇහෙනකොට පරණ බණ ඉවත් විය යුතුයි. අලුත් බණ update විය යුතුයි. අලුත් බණ සමග පරණ බණ සංසන්දනය කරන්න ගිය තැන අපට වැරදුන තැනයි. ඒ නිසා මේ මොහොතට අනුගත වීම තුල
    ගැටඵ අඩුවේ. බණ වලත් ඒ ආකාරයටයි ගත යුත්තේ. තමන් බණ අහන්නේ මේ මොහොතෙයි. තමන් ඇසු අතීත බණ සමග මේ මොහොතේ බණ සංසන්දනය නොකල යුතුයි. ප්‍රකට වුනු මේ මොහොතේ බණට
    අනුගත විය යුතුයි.

    • කුසලය අධිකුසලයක් බවට පත්කර ගැනීම සදහා කල යුත්තේ සෙවිල්ල නොකර සිටීමයි. යෝනිසෝමනසිකාරය අලුත් කරන්න. මේ මොහොතට එළඹෙන්න. එළඹුනා වු සතිය, නොමුලාවු සතිය ඇතිව බණ
    අහන්න.

    • ලෝකය ඇත කියලා අල්ලගෙන ඉන්නවා සමහර අය. ලෝකය ඇත කියන අය තුල මීට පෙර ඇහිච්ච බණ මේ වන විට තියෙනවා. ලෝකය නැත කියන එක්කෙනා අල්ලගෙන ඉන්නවා දැන් කියන බණ. මේ
    දෙන්නම දිට්ඨි ගත වෙලයි ඉන්නේ. බුදු පියාණන් වහන්සේ දේශණා කරන්නේ මැද ඉන්න කියලයි. මට ඇත කියල එකකුත් නැහැ. මට නැත කියල එකකුත් නැහැ. මම ඇත කියපු වෙලාවේ ඇත කියල දැන
    ගන්නවා. නැත කියපු වෙලාවේ නැත කියල දැන ගන්නවා. මට ඇත්තේ දැනීමක් පමණයි. එහෙනම් මේ ලෝකය කියන්නේ දැනීමක් පමණයි.

    • මේ ලෝකය තුල අවිද්‍යාව නිසා හට ගත්තාවු පංච උපාදානස්කන්ධයකුයි ඇත්තේ. උපාධානයට යටත් වන ස්කන්ධ 5ක් ගැනයි අපි ධාතු මනසිකාරයේදී කථා කරන්නේ. එතකොට මෙහිදී අපිට එකක් ගැන කථා
    කරන්න බැහැ. මෙහිදී සම්මුතිය තුල රූපය කියලා අත්දකින්නේ කුමක්ද කියලා දැන ගන්නත් අවශ්‍යයි.

  • #6064

    achini

    MDM 01 – 2017/03/12
    ආත්මගත දිට්ඨි

    • බුදුපියාණන් වහන්සේ කච්චානගොත්ත ස්වාමීන් වහන්සේට දේශණා කරනවා “ කච්චාන ගොත්ත කවුරුහරි දැක්ක නම් මේ ලෝකයේ මේ ඇතිවීම මේ නැතිවීම (මේක දාන්න පුලුවන් ආයතන පැත්තට, මේක දාන්න පුලුවන් පංච උපාදානස්කන්ධය පැත්තට, මේක දාන්න පුලුවන් සතර මහා ධාතු පැත්තට, ඕන එකකට දාන්න පුලුවන්) මේ හැම එකකම අන්ත දෙක තියෙනවා, මැද තියෙනවා. ඔය සියල්ල එතකොට මේ කායික රූපයත් එක්ක සම්බන්ධ වෙලයි තියෙන්නේ.

    • රූපයේ ඇතිවීම, ඒ රූපය තුල පැවතීමක් තියෙනවා, එහි නැති වීමක් තියෙනවා. අන්න ඒ ඇතිවීම නැතිවීම මේකේ බැලිය යුතුයි. ඇතිවෙච්ච බව දැනගත්ත එක්කෙනාට මේ ඇතිවෙච්ච බව දන්නව නම් එයාට මේ ලෝකය නැත කියන මේ නාස්තිත වාදයෙන් එයා අයින් වෙනවා. උජ්ජේද වාදය කැඩිලා යනවා. ඒක එතන එතන කැඩිලා යනවා. ඒක තමයි අභ්‍යන්තරයේ සිද්ධ වෙනවා කියන්නේ. ඒක තමයි අවිද්‍යාව ප්‍රහානය වෙනවා කියලා කියන්නේ. අවිද්‍යාව නිසා අල්ලාගෙන ඉන්නා වු මේ දිට්ඨි, ආත්මගත දිට්ඨි ඒක තමයි මෙතනින් මේ කැඩෙන්නෙ.

    • ඒවාගේම බුදුපියාණන් වහන්සේ කච්චානගොත්ත ස්වාමීන් වහන්සේට දේශණා කරනවා “ කච්චානගොත්ත කවුරුහරි මේකේ නිරෝධය දැක්ක නම් ඒ නිරෝධය දැක්ක එක්කෙනාට මේ ලෝකය ඇත කියන එකත් පිලිගන්න බැහැ. එයාගේ ශාස්ශ්‍රත වාදය නැතිව යනවා.

    • හටගැනීම දන්න එක්කෙනා ලෝකට නැත කියන සංඥාවෙන් ඉවත් වෙනවා. නැතිවීම දැක්ක කෙනා ලෝකය ඇත කියන සංඥාවෙන් ඉවත් වෙනවා. එහෙනම් මම ඉන්නවද? නැද්ද? කියන එක තීරණය කරන්නේ කොතනද? මේ මොහොතේ ඇතිවෙලා මේ මොහොතේ නැතිවෙලා යන්නා වු මේ ඇතිවීම නැතිවීම මතයි. එහෙනම් මම ඉන්නේ කොච්චර කාලයක්ද? මම ඉන්නේ ඔන්න ඔය චිත්තක්ෂණය අතර කාලයේයි. එහෙනම් ඔන්න ඔය අන්තයට ගිය චිත්තක්ෂණයෙන් තොර දවසේ පැය වලින් 99% කට වැඩි ප්‍රමාණයක් තමන් ඉන්නේ ඒක නොදැනුවත්ව නම් දැන් මොකද කියන්නේ? දවසේ වැඩි කාලයක් ඉදල තියෙන්නේ මමය නැතිව. ඔන්න දවසේ වැඩි කාලයක් තුල මම ප්‍රකට වෙන්නේ නැහැ. ප්‍රකට වෙන්නේ ඒක අන්තයට ගියාට පසුවයි. එතකොට අන්තයට ගිය වෙලාවේ ඒක ප්‍රකට වෙච්ච එක තමයි මේ අල්ල ගෙන ඉන්නේ. ඒකට තමයි මම කියල කිව්වේ. ඒකට තමයි මගේ කියල කිව්වේ. ඒකට තමයි මගේ ආත්මය කියල කිව්වේ. එහෙනම් ඔන්න ඕක තේරුම් බේරුම් කර ගන්න බැහැ ඔය චිත්තක්ෂණය හරියට කඩා ගන්නේ නැතිව.

    • ඇත්ත ඇති සැටියෙන් දකින ආර්ය ශ්‍රාවකයා මේක පෙර තිබිලා ආපු එකක් විදියට දකින්නේ නැහැ. මම මේ පොඩි කාලේ ඉගෙන ගත්ත එකක් විදියට දකින්නේ නැහැ. ඒක තමයි එයා ප්‍රඥාවෙන් තේරුම් ගන්නේ. ප්‍රඥාවෙන් දකින්න බැහැ මේ මොහොතේ ප්‍රකට උන මනසිකාරය කියන තැනට ගියේ නැත්නම්. මේ මොහොතේ ඇතිවුන මනසිකාරය ඊට පෙර හැදිච්ච එකක් නෙමෙයි. ඒ මොහොතේදීමයි හදලා දුන්නේ. එහෙනම් ඒ මොහොත පටන් ගන්න කොටත් ඒක හැදෙමින් තියෙනවා. මොකද “අ“ යන්න හැදෙනකොට “ම්“ යන්න හැදෙන්න බැහැ. එහෙනම් “අ“ යන්න හැදිලා “අ“ යන්න එලියට එනකොට ඒ අතර තුර “ම්“ යන්නත් හැදෙන්න ඕන. නැත්නම් “අ“ යන්නට පස්සේ “ම්“ යන්නක් එන්න බෑ. එහෙනම් “අ“ යන්නයි “ම්“ යන්නයි හදලා ඉවර වෙලා “මා “ යන්න හැදුන නම් මේක එතෙන්ට එන්නේ නැහැ. එහෙනම් ඒකත් එතනම හැදෙනවා. එහෙනම් “අ“ යන්න පටන් ගන්න කොටත් යමක් නොතිබී “මා“ යන්න ඉවර වෙනකොටත් යමක් නොතිබී එහෙනම් සියල්ල සමස්ථ ක්‍රියාවලියම කොතනද සිද්ද වුනේ? මේ චිත්තක්ෂණය තුලයි. එහෙනම් ඒ සමස්ථ ක්‍රියාවලියම ඒ චිත්තක්ෂණය තුල සිද්ධ වෙන්න නම් ඒ සමස්ථ ක්‍රියාවලියේ ඒ කොටස් ටික කඩන්න තව චිත්තක්ෂණ කොච්චරක් තියෙන්න වෙයිද. කාටද ගනන් හදන්න පුලුවන් වෙන්නේ මේවා.

    • අත් දකින්න පුලුවන් වෙන්නේ මේ දිට්ඨි දෙකෙන් අයින් උනොත් විතරයි. දිට්ඨි දෙකෙන් අයින් උනේ නැත්නම් මේක අත් දකින්න බැහැ. මොකද තමන් දන්නෙත් නැහැ තමන් දිට්ඨිය තුල ඉන්නව කියලා. නමුත් තමන් දිටිඨිය තුලයි ඉන්නේ. සියල්ල අවිද්‍යෙවන් දෙන නිසා අවිද්‍යා පච්චයා සංස්කාර කියන තැනට හැම තිස්සේම යන්න ඕන. මේ බණත් අවිද්‍යා පච්චයා සංස්කාරා කියන තැන ඉදලමයි බැලිය යුත්තේ. එතෙන්ට නොගිය නිසයි මේක අපිට මග ඇරුනේ.

    • අවිද්‍යා පච්චයා සංස්කාර කිව්වනම්, මේ ලෝකය කියන්නෙ සංස්කාර. සංස්කාර ලෝකයක් ගැනයි අපි මේ කථා කරන්නේ. සත්ව ලෝකයක් ගැන නෙමෙයි. සංස්කාර ලෝකයක් ගැන කථා කරනකොට මේ සංස්කාර ලෝකයේ තිබෙන්නේ මොකක්ද? මේ ඒ මොහොතේ පිලියෙල වෙන්නාවු පිලියෙල වීමක් පමණයි. ඒකයි සංස්කරණය කියල කිව්වේ. එතකොට ඒ මොහොතේ පිලියෙල වෙන්නේ මේ පස් දෙනෙක් පේලියටත් හිටගන්නවා පේලියෙන් පිටත් හිටගන්නවා. එහෙනම් පස් දෙනෙක් නෙමෙයි මේ පස් දෙනාගේ කණ්ඩායම් අනන්ත සංඛ්‍යාවක් විවිධ පැතිවලට හිටගෙන ඉදල තමයි මේක හදලා දෙන්නේ. අන්න ඒ හදලා දෙන එක බලාගන්න තමයි මේ භාවනා කරන්නේ.

    • ඒ හදලා දෙන එක බලන්න භාවනා කලානම් භාවනාවේ අරමුණ විදියට ඒක බලාගන්න බැරි වෙන තාක් කල් ඒක අවබෝධ කරගන්න බැරිවෙන තාක් කල් භාවනාවේ ඵලය තමන්ට ලැබෙන්නේ නෑ.භාවනාවේ ඵලය ලැබෙන්න නම් ඔන්න ඔතෙන්ට එන්න ඕන. භාවනාවේ ඵලය ලැබෙන්නේ නම්, කලිනුත් අපි කිව්වා අනාත්මකවයි. අනාත්මකව වෙන්න නම් කල යුතු කාර්ය මොකක්ද? කල හැකි කාර්ය මොකක්ද?මේ ඇතුලේ තිබෙන්නාවු කුණු ගොඩ නැවත නැවත අලුත් කරන එක. ඇතුලේ තිබෙන්නාවු කුණු ගොඩ අලුත් කරන්න නම් මේ සෘතමය ඥාණ නැවත නැවත මෙනෙහි කරමින් පරණ තමන් දාගත්ත දේවල් අයින් කරන්න ඕන.

    • එතකොට භාවනාව කරනකොට පටන්ගත්ත සමහර යෝනිසෝමනසිකාර දැන් වෙනස් කරන්න ඕන. අලුතෙන් යෝනිසෝමනසිකාරය දාගන්න ඕන. එතකොටයි මේක ඇතුලට මේ තොරතුරු වාර්තා වෙන්නේ. ඇතුලත තියෙන තොරතුරුයි මට ලැබෙන්නේ. වෙන තොරතුරු මොකුත් ලැබෙන්නේ නෑයි කියන එක දැන් මේ අයට තේරෙන්න ඕන. එහෙනම් මම මේ තොරතුරු ටික ඇතුලට දාගෙන හරියන්නේ නැහැ පොතකින් පතකින් බලලා කියවලා, පාඩම් කරලා. ඇතුලට මේක දාගන්න ඕන මේකේ තිබෙන්නාවු අර්ථය සහිතව. අන්න අර්ථය සහිතව ගිහායින් පස්සේ තේරෙනවා මේ උජ්ජේද වාදය කියන්නෙ මොකක්ද? මේ ශාශ්ශ්‍රත වාදය කියල කියන්නේ මොකක්ද කියලා. මේ අපි ජීවත් වෙනවා කියලා කියන්නේ, මේ පැවැත්මක් ගැන කථා කරන්නේ, දැන් මේ අය ආවේ ගෙදර යනවා කියලනේ.දැන් ඒ ගෙදරකුත් තියෙනවා මෙතනත් තියෙනවා. දෙකම තියෙනවා. එහෙනම් ඒ දෙකම තුල තමයි මේ ඇතුල වැඩ කරන්නේ. එහෙනම් මේ භාවනාවෙදිත් ඕක වැඩ කරන්නේ නැතිව ඉන්නවද? භාවනාවෙදිත් ඒක තමයි වැඩ කරන්නේ. මගේ අම්ම ඉන්නවා කිව්ව වගේ තමයි මගේ ගෙදරත් තියෙනවා. ඒ වෙලාවේ මෙතනත් තියෙනවා. එක චිත්තක්ෂණයක් මෙතන, එක චිත්තක්ෂණයක් ගෙදර. එහෙනම් මම හටගන්නේ එක චිත්තක්ෂණයක් මෙතන, මම හටගන්නේ එක චිත්තක්ෂණයක් ගෙදර. ඒ නැතිවෙලාවේ මම නෑ. ඒ නැතිවෙලාවේ මම නැත්නම් කොහේද මේක තියෙන්නේ. එතකොට මේක තිබෙන්නාවු තව දිට්ඨි පැති වලට යන්න තියෙනවා. ඒ නිසා ඒ දිට්ඨි වලට අමතරව තව දිට්ඨි රාශියක් තියෙනවා.

  • #6065

    chiranthi

    ….’’ආනන්‍දය, අන්‍යතීර්ත්‍ථක පරිබ්‍රාජකයෝ, ‘ශ්‍රමණ භවත් ගෞතම තෙමේ සඤ්ඤාවෙදයිත නිරොධය කියන ලදී. එය සැපයෙහි පනවයි. එය කුමක් වන්නේද, එය කෙසේ වන්නේදැයි’ කියන්නාහුය යන මේ කරුණ විද්‍යාමාන වේ. ආනන්‍දය, මෙසේ කියන්නාවූ අන්‍යතීර්ත්‍ථක පරිබ්‍රාජකයන්ට, ‘ඇවැත්නි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැප වේදනාව සඳහාම සැපයයි නොපණවත්. ඇවැත්නි, යම් යම් තැනක යම් යම් සැපක් ලැබේද, ඒ ඒ සැපය තථාගතයන් වහන්සේ සැපයෙහි පණවත්යයි’ මෙසේ කිව යුත්තාහ.,

    සංයුත්තනිකායො – සළායතන වර්‍ගය – 2. වේදනා සංයුත්තය – 2. රහොගත වර්‍ගය – 9. පඤ්චඬග සූත්‍රය
    https://suttacentral.net/si/sn36.19

  • #6080

    achini

    වුල රාහුලෝවාද සුත්‍රරය

    416
    එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. අථ ඛො භගවතො රහොගතස්ස පටිසල්ලීනස්ස එවං චෙතසො පරිවිතක්කො උදපාදි – ‘‘පරිපක්කා ඛො රාහුලස්ස විමුත්තිපරිපාචනීයා ධම්මා. යංනූනාහං රාහුලං උත්තරිං ආසවානං ඛයෙ විනෙය්‍ය’’න්ති. අථ ඛො භගවා පුබ්බණ්හසමයං නිවාසෙත්වා පත්තචීවරමාදාය සාවත්ථිං පිණ්ඩාය පාවිසි. සාවත්ථියං පිණ්ඩාය චරිත්වා පච්ඡාභත්තං පිණ්ඩපාතපටික්කන්තො ආයස්මන්තං රාහුලං ආමන්තෙසි – ‘‘ගණ්හාහි, රාහුල, නිසීදනං; යෙන අන්ධවනං තෙනුපසඞ්කමිස්සාම දිවාවිහාරායා’’ති . ‘‘එවං, භන්තෙ’’ති ඛො ආයස්මා රාහුලො භගවතො පටිස්සුත්වා නිසීදනං ආදාය භගවන්තං පිට්ඨිතො පිට්ඨිතො අනුබන්ධි.
    තෙන ඛො පන සමයෙන අනෙකානි දෙවතාසහස්සානි භගවන්තං අනුබන්ධානි හොන්ති – ‘‘අජ්ජ භගවා ආයස්මන්තං රාහුලං උත්තරිං ආසවානං ඛයෙ විනෙස්සතී’’ති. අථ ඛො භගවා අන්ධවනං අජ්ඣොගාහෙත්වා අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ පඤ්ඤත්තෙ ආසනෙ නිසීදි. ආයස්මාපි ඛො රාහුලො භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං නිසීදි. එකමන්තං නිසින්නං ඛො ආයස්මන්තං රාහුලං භගවා
    එතදවොච –

    416
    මා විසින් මෙසේ අසනලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහි ජේතවන නම් අනේපිඬු මහ සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩ වාසය කරණසේක. එකල්හි ඵල සමාපත්තියෙන් නැගීසිටි භාග්‍යවතුන් වහන්සේහට මෙබඳු අදහසක් පහළවූසේක. ‘රාහුලගේ අර්හත්ඵල ඥානය මූකරවන්නාවූ ධර්මයෙහි මේරීමට පැමිණියාහුය. දැන් මම රාහුල මත්තෙහි ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කරන්නාවූ ධර්මයන්හි හික්මවන්නෙම් නම් යහපති’ කියායි. එකල වනාහි භාග්‍යවතුන්වහන්සේ පෙරවරු කාලයෙහි හැඳ පොරවා පාත්‍ර සිව්රු ගෙන සැවැත් නුවරට පිඬු පිණිස වැඩිසේක. සැවැත් නුවර පිඬු පිණිස හැසිර පසු බත් කාලයෙහි පිණ්ඩපාතයෙන් වැළැක්කේ ආයුෂ්මත් රාහුලයන්ට ආමන්ත්‍රණයකළ සේක. ‘රාහුලය නිසීදනය (හිඳිනා අසුන) ගනුව අන්ධවනය යම් තැනෙක්හිද, දවල් කාලයෙහි විසීම පිණිස එහි යන්නෙමුයි” (වදාළේය) “ස්වාමීනි, එසේය කියා ආයුෂ්මත් රාහුල තෙමේ භාග්‍යවතුන්වහන්සේට උත්තරදී නිසීදනය රැගෙන භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ පිටිපසින් ගියේය.
    ඒ කාලයෙහි බොහෝ දහස් ගණන් දෙවියෝ අද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් රාහුල භද්‍රයන් මත්තෙහි ආශ්‍රවයන් ක්ෂයකිරීමෙහි හික්මවන්නේයයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පසුපස ගියාහුය.
    එකල්හි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අන්ධවනයට පැමිණ එක්තරා ගසක් මුල පණවන ලද අස්නෙහි වැඩහුන්සේක. ආයුෂ්මත් රාහුල තෙමේද භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ එකත් පසෙක හුන්නේය. එකත් පසෙක හුන්නාවූ ආයුෂ්මත් රාහුල භද්‍රයන්ට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළසේක.

    417
    ‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, රාහුල, චක්ඛු නිච්චං වා අනිච්චං වා’’ති? ‘‘අනිච්චං, භන්තෙ ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං වා තං සුඛං වා’’ති? ‘‘දුක්ඛං, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං – ‘එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තා’’’ති? ‘‘නො හෙතං, භන්තෙ’’. ‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, රාහුල, රූපා නිච්චා වා අනිච්චා වා’’ති? ‘‘අනිච්චා, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං වා තං සුඛං වා’’ති? ‘‘දුක්ඛං, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං – ‘එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තා’’’ති? ‘‘නො හෙතං, භන්තෙ’’. ‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, රාහුල, චක්ඛුවිඤ්ඤාණං නිච්චං වා අනිච්චං වා’’ති? ‘‘අනිච්චං, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං වා තං සුඛං වා’’ති? ‘‘දුක්ඛං, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං – ‘එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තා’’’ති? ‘‘නො හෙතං, භන්තෙ’’. ‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, රාහුල, චක්ඛුසම්ඵස්සො නිච්චො වා අනිච්චො වා’’ති? ‘‘අනිච්චො, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වා’’ති? ‘‘දුක්ඛං, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං – ‘එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තා’’’ති? ‘‘නො හෙතං, භන්තෙ’’. ‘‘තං කිං මඤ්ඤසි, රාහුල, යමිදං (යම්පිදං (සී. ක.)) චක්ඛුසම්ඵස්සපච්චයා උප්පජ්ජති වෙදනාගතං සඤ්ඤාගතං සඞ්ඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං තම්පි නිච්චං වා අනිච්චං වා’’ති ? ‘‘අනිච්චං, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං, දුක්ඛං වා තං සුඛං වා’’ති? ‘‘දුක්ඛං, භන්තෙ’’. ‘‘යං පනානිච්චං දුක්ඛං විපරිණාමධම්මං, කල්ලං නු තං සමනුපස්සිතුං – ‘එතං මම, එසොහමස්මි, එසො මෙ අත්තා’’’ති? ‘‘නො හෙතං, භන්තෙ’’.

    417
    “රාහුලය, තා කුමකැයි” සිතන්නෙහිද? චක්ෂු ප්‍රසාදය නිත්‍ය වන්නේද? අනිත්‍ය වන්නේද?” යනුයි.
    “ස්වාමීනි අනිත්‍ය වන්නේය” “යමක් වනාහි අනිත්‍ය නම් එය දුක් වන්නේද සැප වන්නේද?
    “ස්වාමීන් වහන්ස දුක් වන්නේය. ස්වාමීනි එය දුකය.”
    “යමක් දුක නම් අනිත්‍ය නම් එය මාගේය. එය මම වෙමි.
    එය මාගේ ආත්මයයි දැකීමට සුදුසු වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි සුදුසු නොවන්නේමයයි” කී.
    “රාහුල ඒ කුමකැයි හඟින්නෙහිද? රූපයෝ නිත්‍ය වන්නාහුද? අනිත්‍ය වන්නාහුද?”
    “ස්වාමීනි අනිත්‍ය වන්නාහුය.”
    “යමක් වනාහි අනිත්‍ය නම් ඒ දුක් වන්නේද? සැප වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි දුක් වන්නේය.”
    “යමක් වනාහි අනිත්‍ය නම් දුක්නම් පෙරළෙන ස්වභාව
    ඇත්තේ නම් එය මාගේය. එය මම වෙමි. එය මාගේ ආත්මයයි දැකීමට සුදුසු වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි සුදුසු නොවන්නේය.”
    “රාහුලය, ඒ කුමකැයි සිතන්නෙහිද? චක්ෂුර් විඥානය නිත්‍යවන්නේද, අනිත්‍ය වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි අනිත්‍ය වන්නේය.”
    “යමක් වනාහි අනිත්‍ය නම් එය දුක්වන්නේද? සැප වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි දුක්වන්නේය.”
    “යමක් වනාහි අනිත්‍යවේද? දුක්වේද? පෙරළෙන ස්වභාව ඇත්තේද එය මාගේය එය මම වෙමි. එය මාගේ ආත්මයයි දැකීමට සුදුසු වන්නේද?”
    ස්වාමීනි, නොවන්නේයයි” (කී)
    “රාහුලය ඒ කුමකැයි සිතන්නෙහිද? චක්ඛුසම්ඵස්සය නිත්‍ය වන්නේද?” අනිත්‍ය වන්නේද?
    “ස්වාමීනි අනිත්‍ය වන්නේයි”
    “යමක් වනාහි අනිත්‍ය වේනම් එය දුක්වන්නේද සැප වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි දුක්වන්නේය.”
    “යමක් වනාහි අනිත්‍යනම් දුකනම් පෙරලෙන ස්වභාවයක් ඇත්තේනම් එය මම වෙමි. එය මාගේ ආත්මය වන්නේයයි දැකීමට සුදුසු වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි, නොවන්නේය”
    “රාහුලය, ඒ කුමකැයි හඟින්නෙහිද? චක්ඛුසම්ඵස්සය නිසා හටගන්නාවූ යම් වේදනාවක් යම් සංඥාවක් යම් සංඛාරයක් යම් විඤ්ඤාණයක් වේද? එය නිත්‍ය හෝ වේද අනිත්‍ය හෝ වේද?”
    “ස්වාමීනි, අනිත්‍ය වන්නේය.”
    “යමක් වනාහි අනිත්‍ය වන්නේ නම් එය දුක්වන්නේද? සැපවන්නේද?”
    “ස්වාමීනි එය දුක්වන්නේය. යමක් වනාහි අනිත්‍යනම් දුක නම් පෙරළෙන ස්වභාව ඇත්තේ නම් එය මාගේය එය මම වෙමි. එය මාගේ ආත්මය වන්නේයයි දැකීමට සුදුසු වන්නේද?”
    “ස්වාමීනි සුදුසු නොවන්නේය”

    419
    ‘‘එවං පස්සං, රාහුල, සුතවා අරියසාවකො චක්ඛුස්මිං (චක්ඛුස්මිම්පි (ස්‍යා. කං.) එවමිතරෙසුපි) නිබ්බින්දති, රූපෙසු නිබ්බින්දති, චක්ඛුවිඤ්ඤාණෙ නිබ්බින්දති, චක්ඛුසම්ඵස්සෙ නිබ්බින්දති, යමිදං චක්ඛුසම්ඵස්සපච්චයා උප්පජ්ජති වෙදනාගතං සඤ්ඤාගතං සඞ්ඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං තස්මිම්පි නිබ්බින්දති. සොතස්මිං නිබ්බින්දති, සද්දෙසු නිබ්බින්දති…පෙ…. , ඝානස්මිං නිබ්බින්දති, ගන්ධෙසු නිබ්බින්දති… ජිව්හාය නිබ්බින්දති, රසෙසු නිබ්බින්දති… කායස්මිං නිබ්බින්දති, ඵොට්ඨබ්බෙසු නිබ්බින්දති… මනස්මිං නිබ්බින්දති, ධම්මෙසු නිබ්බින්දති, මනොවිඤ්ඤාණෙ නිබ්බින්දති, මනොසම්ඵස්සෙ නිබ්බින්දති, යමිදං මනොසම්ඵස්සපච්චයා උප්පජ්ජති වෙදනාගතං සඤ්ඤාගතං සඞ්ඛාරගතං විඤ්ඤාණගතං තස්මිම්පි නිබ්බින්දති. නිබ්බින්දං විරජ්ජති, විරාගා විමුච්චති. විමුත්තස්මිං විමුත්තමිති ඤාණං හොති. ‘ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්‍රහ්මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්ථත්තායා’ති පජානාතී’’ති.
    ඉදමවොච භගවා. අත්තමනො ආයස්මා රාහුලො භගවතො භාසිතං අභිනන්දීති. ඉමස්මිඤ්ච පන වෙය්‍යාකරණස්මිං භඤ්ඤමානෙ ආයස්මතො රාහුලස්ස අනුපාදාය ආසවෙහි චිත්තං විමුච්චි. තාසඤ්ච අනෙකානං දෙවතාසහස්සානං විරජං වීතමලං ධම්මචක්ඛුං උදපාදි – ‘යං කිඤ්චි සමුදයධම්මං සබ්බං තං නිරොධධම්ම’’න්ති.

    419
    “රාහුලය, මෙසේ දකින්නාහු ශ්‍රැතවත් ආර්ය ශ්‍රාවක තෙමේ ඇසෙහි කලකිරෙන්නේය, රූපයන්හි කලකිරෙන්නේය. චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙහි කලකිරෙයි. චක්ඛුසම්ඵස්සයෙහි කලකිරෙයි. යම් මේ චක්ඛුසම්ඵස්සයන් හේතුකොට ගෙන වේදනාවක් සංඥාවක් සංඛාරයක් විඤ්ඤාණයක් උපදීද, එහිද කලකිරෙයි. කණෙහි කලකිරෙයි. ශබ්දයන්හි කලකිරෙයි. නාසයෙහි කලකිරෙයි. ගන්ධයන්හි කලකිරෙයි. දිවෙහි කලකිරෙයි. රසයන්හි කලකිරෙයි. කයෙහි කලකිරෙයි. ස්පර්ශයන්හි කලකිරෙයි. සිතෙහි කලකිරෙයි. ධර්මායතනයන්හි කලකිරෙයි. මනෝවිඥානයෙහි කලකිරෙයි. මනොසම්ඵස්සයෙහි කලකිරෙයි. මනොසම්ඵස්සය හේතු කොටගෙන යම් වේදනාවක් සංඥාවක් සංඛාරයක් විඤ්ඤාණයක් උපදීද, එහිද කලකිරෙන්නේය. කලකිරෙන්නේ නොඇලෙන්නේය. නොඇලීමෙන් ක්ලෙශයන්ගෙන් මිදෙන්නේය. මිදුන කල්හි මිදුනේය යන අර්හත් ඤාණ ඵල උපදියි. ඉපදීම කෙළවර වන්නේය. බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාව වැස නිමවන ලද්දේය. කළයුත්ත කරන ලද්දේය. ඉන්පසු මේ ආත්මභාව පිණිස කළයුත්තක් නැතැයි දන්නේය.”
    භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළේය. සතුටු සිත් ඇති ආයුෂ්මත් රාහුල තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ දේශනාවට විශේෂයෙන් සතුටුවූයේ වෙයි.
    මේ දෙශනාව කරනු ලබන කල්හි ආයුෂ්මත් රාහුලයන්ගේ සිත උපාදානයන්ගෙන් තොරව කාමාදී ආශ්‍රවයන් ගෙන් මිදුනේ වේ. ඒ බොහෝ දහස් ගණන් දෙවියන්ටද හටගැනීම් ස්වභාවය ඇති යම් කිසිවක් ඇත්නම් ඒ සියල්ල හැකිවන ස්වභාව ඇත්තේයයි කෙලෙස් රජස් නැති දුරුවූ කෙලෙස් මළ ඇති ධර්ම චක්ෂුසයයි කියනලද මාර්ගඥාන පහළ විය.
    චූලරාහුලෝවාද සූත්‍රය නිමි. (4-5)

You must be logged in to reply to this topic.

Comments are closed.